Ateşkesin yankıları da sürüyor.

Başta uzunca bir süredir bunun pazarlıklarını ve hazırlıklarını yapan güçler olmak üzere herkes bu konudaki görüşlerini ifade etmeye devam ediyor.

Denilebilir ki, ateşkes ilk kez bu kadar geniş bir alanda yankı buluyor. Kürt sorunu nitelik değiştirdiği ve uluslararası boyuta ulaştığı içindir ki süreç, 1 Ekim ateşkesini diğerlerinden ayırıyor ve ona apayrı bir önem kazandırıyor.

İlk kez bir ateşkes Kürtlerin talebinden ziyade uluslararası güçlerin, özellikle de ABD’nin talebi olarak gündeme geliyor. Bu ülkenin bu yöndeki çabaları ve kamuoyuna da yansıyan çağrıları biliniyor. Ayrıca bu konu Avrupa Parlamentosu ve Konseyi’nin gündeminde de yeralıyor. Amerika ve Avrupa’dan sonra Irak devleti ve Irak Kürdistanı Federe Bölgesi Hükümeti de sürecin içinde yeralıyor. Yine, Türk hükümetinin de ateşkesi arzuladığı ve bazı aracıları devreye soktuğu da iddia ediliyor.

Hepsinden önemlisi, Türkiye’nin demokrasi dinamikleri; sivil toplum örgütleri, sendikaları, aydınları, yazarları ve barış yanlısı sıradan insanları da bu talebin arkasında duruyor. Kürt halkına gelince; o başından beri sorunun siyasal yol ve yöntemlerle çözümünü istiyor ve dün olduğu gibi bugün de barışın öncülüğünü yapıyor.

İnsanı 1 Ekim ateşkesinin hayat bulacağı noktasında iyimser kılan da, işte bu tablo oluyor. Ateşkes sürecinin içinde yeralan bu güçlerin ateşkese sahip çıkması ve sorumlu davranması halinde ise bu kez sonuç almamak için hiçbir neden görünmüyor. Aradan geçen beş günlük sürede ortaya konulan tepkiler de umudu arttırıyor. Ateşkes bölgede ve dünyada olumlu tepki almaya devam ediyor.

Ve artık gözler Türk devletine çevrilmiş bulunuyor

Şimdi herkes onun vereceği yanıtı bekliyor.

Tabii, Türkiye’nin iradesi de parçalandığından tepkiler de bölük börçük geliyor. Hükümet gizlemeye çalışsa da memnun görünüyor. Savaşta ısrar eden askerler ise açıktan karşı çıkamıyor. Türk ordusunun Kürtlerden ziyade bu talebin arkasında duran ABD ve AB gibi güçleri gözlediği ve hesaba kattığı anlaşılıyor.

Ne var ki, herkesin kendi çıkarları açısından uygun gördüğü, geniş ve yaygın bileşeni olan söz konusu ateşkesin boşa çıkardığı, deyim yerindeyse ofsayta düşürdüğü ordunun gelişmelere seyirci kalması da beklenmiyor. Daha ateşkes çağrıları gündeme gelir gelmez provokasyona başvuran, Diyarbakır’da Kürt çocuklarını bombalayanların hesaplarını ve hazırlıklarını gözardı etmemek gerekiyor...

Generaller bu sefer ateşkese cepheden karşı çıkacak gücü kendilerinde bulamasalar da, onlardan bunu hazmetmelerini beklemek de gerçekçi değildir. Zaten ateşkesi ‘ucu açık’ kılan da bu gerçekliktir. Ne de olsa Türk ordusu, Kuzeyi Güneyiyle Kürtlerle uzlaşmaya, onları bir irade olarak kabul etmeye ve Kürt-Türk ilişkilerini yeniden düzenlemeye razı olmuyor ve eski politikasında direneceğinin mesajlarını veriyor...

Avrupa’yı pek kaale almasa da ABD’yi bu konuda ikna etmenin yollarını arıyor ve onun dümen suyuna girerek süreci tersine çevirmeye çalışıyor.

Önümüzdeki günlerde yeni pazarlıklar yapılacağa benziyor. Kürtlerle Türkleri uzlaştırarak yanına almak isteyen Amerika’nın tutumunun ne olacağını şimdiden kestirmek kolay olmasa da, generaller sıkıntılı günler geçireceğe benziyor. Türkiye’nin iradesini gasp eden ordunun, miadını doldurmuş köhne rejimi; ırkçı, inkarcı, imhacı ve talancı sistemi daha fazla ayakta tutamayacağı gözleniyor. Türkiye bu ateşkesle birlikte ya gerçek manada bir demokratikleşme yönünde evrilecek, ya da kanlı boğazlaşmaların yaşandığı bir uçurumdan aşağı düşecek...

Ortak ve özgür bir geleceğin yaratılması için herkesin ateşkese sahip çıkması gerekiyor.

GÜNAY ASLAN

Özgür Politika
gunay_aslan@yahoo.de