Kürdistan’ın bir çok şehir, kasaba ve köyü sular altında. Korumasız Kürt halkının cesetleri tarlalardan toplanıyor. Türk medya üçkağıtçılığı ve siyaset dili sel baskınlarına “afet” adını taktı.

Ne biçim afetse, bu afette sadece halk kayıp veriyor.

Bir toplum sadece ölenlerden mi oluşuyor?

Bu afet bölgesinde asker, polis, özel tim, vali, kaymakam, subay ve devlet memuru yaşamıyor mu?

Ama bu öyle bir afet ki, onları vurmuyor. Çünkü onların evleri, barınakları ve iş yerleri korunaklı.

6 şiddetinde bir deprem Cizre’yi yerle bir etse bu şimdi afet mi?

Her zamankinden biraz daha şiddetli yağan yağmur Kürt yurduna ait ne varsa silip süpürdüğünde bu da mı afet olacak şimdi?

Ama dedim ya, bu ne biçim afetse sıradan halktan başka kimsenin burnu kanamıyor. Demek ki, oradaki devletin işi başka. Üstelik işi başından aşkın. Kürdistan göklerini yırtıp geçecek 30 F-16 için ABD ile yeni anlaşma imzalandı. Zırhlı helikopter azlığı var, o tamamlanıyor. Tankları yenilemek için bütçeden ayrılan iki milyar doların harcama planı çıkarılacak. Askeri lojmanların dış fiyakası bozulmuş...

Maliyeti eli milyon dolar olan son kapsamlı operasyonda 3 PKK li cesedi indirilmedi mi dağdan?

Dağlardan bir PKK li cesedi indirmek için 20 zırhlı helikopter birden kaldıran devletin, evini sel bastığı için leylek gibi bacaya tünemiş kadının oradan iple indirmesini Türk medyası salya sümük anlatıyor.

Ben diyorum ki, ortada afet falan yok, katliam var.

Birileri de desin ki, hayır, sen acı üzerinden siyaset yapıyorsun.

Peki devlet Kürdistan’da ne işe yarar? Bir sel süpürüp atacaksa, bir hastalık kırıp geçirecekse, bir fırtına yuvasını dağıtacaksa, bir operasyon köylerini başlarını yıkacaksa, 20 helikopter dağdan iki gerilla cesedi indirmek için havalanacaksa, sadece Diyarbakır’da 25 bin sokak çocuğu olacaksa, orada devlet ne işe yarar sahi?

Devletin yıktığı evlerini kendi imkanlarıyla yapan, bir sel ve fırtınada ise derme çatma yaşamları uçup gidenlerin hüzünlü hikayesidir bu.

Ortada afet falan yoktur. Olanaklarını üç kağıtçıya, tefeciye, dolandırıcıya, rütbeliye, hırsıza, kiralık katillere, silaha ayıran ırk yönetiminin yaşama sevincini bitirdiği bir halkın her fırsatta ölümü vardır...