Gönderen: lawikemetini Tarih: 24.12.2006, 21:23:53 (625 kez okundu)  Yazdir  Yorum Ekle
(Not: Yorum sadece üyeler tarafından yazılabılınır. Yazılan yorumlar yönetim tarafından onaylanmak için beklemeye alınıyor.) |
|
Tarih, 21 Kasım 04. Güneydoğu'da Kızıltepe'nin bir mahallesi. Gün batarken silah sesleri...
Polis operasyonu!
Kamyon şoförü Ahmet Kaymaz ile ilkokul öğrencisi oğlu Uğur Kaymaz ölüyor. 12 yaşındaki Uğur'un vücudundan 13 kurşun çıkıyor.
Aradan iki yıl geçmiş.
13 kurşunu, Uğur'u sakın unutmayın diye bu köşede kaç yazı yazdım. Sakın unutmayın, ne analar unutsun ne de babalar diye altını çizmiştim. Sakın ola unutmayın demiştim.
İnsan haklarının en kutsalı olan yaşama hakkı adına, hukuk adına hiç aklınızdan çıkarmayın Uğur'u diye yazmıştım bu köşede.
Sonra ne oldu?..
Unuttuk mu?..
Daha doğrusu unuttum mu?
İtiraf edeyim.
Galiba öyle, unuttum.
Mahkeme ne oldu? Bilmiyorum.
Bir sürü dokunaklı satırı birkaç kez bu köşede alt alta sıralamakla görevimin sona erdiğini sandım.
12 yaşında 13 kurşun!
Evet kaç defa yazdım, içim acıyarak. Peki, adalet yerini buldu mu? Suçlular cezasını gördü mü? Mahkeme bir ara Eskişehir'e alınmıştı.
Ne oldu, izledin mi?
Anlaşılan, birkaç yazıyla kendi vicdanımın temizleneceği gibi bir duyguya kapıldım.
Ama olmadı işte.
Olmadığını, Uğur Kaymaz Kitabı'nı masamın üstünde bulunca anladım.
Vicdanım sızladı.
Orhan Miroğlu'nun Agora Kitaplığı'ndan çıkan son kitabının bir adı daha var:
Ona Zarfsız Kuşlar Gönderin.
İnsana hüzün veren kitap sayfaları arasında dolaşırken, bu toprakların, Güneydoğu'nun acıya, trajediye ne zaman doyacağını, yaşamak için ille de acı çekmek mi gerektiğini kim bilir kaçıncı kez aklımdan geçirdim.
Barışı düşündüm.
Silahın, şiddetin siyaset aracı olarak ne zaman tarihin çöplüğüne atılacağını düşündüm.
Hiçbiri yeni değil.
Önümde bir bildiri, savaşın değil barışın dilini konuşalım diyen. Kanın durması ve barışçı çözüm için acil çağrı başlığını taşıyan bir ortak bildiri.
320 Türk ve Kürt aydını -ya da imzacısı- bir araya gelerek barışa duydukları özlemi kamuoyuna açıklıyorlar. Yazarların, akademisyenlerin, sanatçıların, sivil toplum kuruluşu yöneticilerinin, siyasetçilerin altına imza koydukları metinde, silahların "eylemde, fikirde ve yüreklerde bütünüyle susması" gerektiğine dikkat çekiliyor.
Yaşar Kemal'in, Mehmet Uzun'un, Vedat Türkali'nin, Adalet Ağaoğlu'nun, yüzün üzerinde profesör ve öğretim üyesinin imzalarını taşıyan çağrıda bazı önceliklerin altı şöyle çiziliyor:
Dağdakilerin toplumsal-kamusal yaşama katılabilmelerini sağlayacak yasal düzenlemeler... Milletvekili seçimlerinde yüzde 10 barajının indirilmesi... Kürt kimliğinin, ifade ve örgütlenme özgürlüğünün önündeki engellerin kaldırılması... Bölgedeki derin yoksulluğun giderilmesi için yeni bir hamlenin başlatılması...
İyi, güzel.
Uğur Kaymaz'lar ölmesin diye elimizden geleni yapmalıyız.
Ama, bu arada siyasetin bazı gerçekleri göz ardı edilmesin. Bu çerçevede üç noktayı belirtmekte yarar var:
'Takvime bağlanmış ateşkes'lerin barışa açılacak bir süreçte işe yarayabileceğini sanmıyorum. Ateşkesin herhangi bir tarihle sınırlı olması geri teper diye düşünüyorum.
Ve her zaman tekrarladığım gibi, önce PKK'nın silahları ebediyen toprağa gömmesi gerektiği kanısındayım.
Son olarak...
2007'nin seçimleri öncesinde AKP hükümetinden herhangi bir hareketlenme beklemenin reelpolitik ile pek öyle bağdaşmayan bir beklenti olduğunun altını yine çiziyorum.
İyi pazarlar!
h.cemal@milliyet.com.tr |
|
|
|
|
