Gönderen: lawikemetini Tarih: 12.01.2007, 09:22:23 (695 kez okundu)  Yazdir  Yorum Ekle
(Not: Yorum sadece üyeler tarafından yazılabılınır. Yazılan yorumlar yönetim tarafından onaylanmak için beklemeye alınıyor.) |
|
İnsanlar ekmeklerini nasıl yiyorsa hayatı da öyle yaşıyor...
Böyle dedim, önceki akşam Ankara Tabip Odası'nda yaptığım "Yeryüzü ve Biz" başlıklı konuşmada. Çünkü...
Paris'te Orly Havaalanı'nda hacdan dönenlerin olduğu bekleme alanındaydım. Esmerdiler, gürültülü, sıkış tepiş, kalabalık... On metre öncesi "Evropa" idi, sessiz, beyaz, sakin, mesafeli.
On metre sonrası ise, zılgıtlar, ağlayan çocuklar, çarşaflı kadınlar... Sanki havaalanında Ortadoğu'ya beş saniyede geçebildiğiniz bir sihirli koridor varmış gibiydi. Gidilecek bir yer yoktu, varılacak bir yer yoktu ve yine de insanlar üşüşüyorlardı durmadan, telaşlanıp geriliyorlardı.
Aklıma yıllar önce Dargeçit'te karşılaştığım, Harbiye adlı bir genç köy öğretmeni geldi. Dargeçit'e 8 Mart kutlaması için gelen İstanbullu kadınlar, Dargeçitli kadınların dikenli tellerin dışında bırakıldığı kutlamayı yaptıktan, o kadınların hiç anlamadığı Türkçe konuşmalarını bitirdikten sonra yemek faslına geçilmişti.
İlk sevişme
Gelen yemeklere insanlar hücum etmişti. Ben arkada bekliyordum, sıramı. Bir gülme sesi geldi sırtımdan. Şöyle dedi:
"Kibarlık etme, aç kalırsın."
Dönüp baktım, devam etti:
"Bu insanların hepsi en az on kardeşle büyüdüler. İlk yiyen yer, sonrası aç kalır. Öyle bilirler."
Orly'de işte, o yüzden düşündüm böyle:
İnsanlar ekmeklerini nasıl yiyorsa öyle yaşıyor hayatı.
Yenmeyen o ilk ekmeğin açlığı hiç geçmiyor. Ortadoğu'nun açlığı hiç bitmez.
Yaşanamayan ilk sevişmenin açlığı gibi tıpkı; o da geçmez, hep kalır Ortadoğu'da açlığı.
Ortadoğu'nun açlığı bitmez bu yüzden, ne kadar yese geçmez, ne kadar sevse.
Ortadoğu değil, Ortadoğu'nun sebebi olanlar utansın!
Mezopotamya'nın kadın tanrılarını boyunlarına "yeşil kuşak" geçirip katledenler...
Erkeklerini petrolle ölçüp petrole bulayanlar...
"Esmeri" çirkin ilan eden "sarışın" dünya utansın...
Doğulu efendiliği çölde kaybettirenler...
Açlar gelecektir!
Sonra ekmekten ve açlıktan yola çıkıp dedim ki:
Ne gelecekse bu memlekete yoksulluktan gelecek. Ne gelecekse yoksullardan... Oraya bakın. Çünkü orası iyi veya kötü cevabın, bütün bu yaşadığımız belirsizliklere gelecek cevabın yuvasıdır. Cevap hazırlanıyor gecekondu mahallelerinde, şehirlerin uzak tepelerinde, gözden ırak ücralarında.
İnanmıyorum, biliyorum bunu. Sadece ülkeye bakarak değil, dünyaya bakarak biliyorum. Venezuela'ya, Lübnan'a, Hindistan'a bakarak biliyorum. Yoksulluğun ulusu olmadığı gibi, mekanizması da aynı işliyor bütün yeryüzünde:
Aç adam sonunda aç olmayanın boğazını sıkıyor kendisi bir lokma yiyebilmek için. Bizim için mesele sonunda hangi tarafta olduğumuz olacak. Açlığı ve açları düşünmekten lokması boğazından geçmeyenler bile belki de sırf yiyebildikleri için onların tarafında değilmiş gibi düşünülecek.
Ortalara fırlayan siyasi hareketlerin, seçim öncesi şıpınişi uydurulmuş "ittifakların", hepsinin çamurun içinde yürümeye cesaret edemedikçe yalan olduğunu göreceğiz. Politika, siyasilerin bilmediği bir dilde, sokaklarda, hem de arka sokaklarda yapılacak.
Teller ve ekmekler
İstanbul'da (belki başka şehirlerde de) etraflarına elektrikli teller çekilmiş, gecekondu mahallelerinin ortasına kurulduğu için hep o gecekondu mahallelerinden işe alınan güvenlik görevlilerin o mahallerden insanlar girmesin diye kapısında beklediği sitelerde yeni bir şey oluyor.
Etraftaki yoksullara yardım amacıyla insanlar duvarın dışındakilerle iletişim kurmaya çalışıyor. Vicdandır, muhakkak. Ama bir yandan da içgüdüsel bir korkudandır diye düşünüyorum.
Bir gün o açların, yeterince acıktıklarında o duvarlardan içeri girmemesi içindir diye... Öyle düşünüyorum ben. İnsanlık öyle düşünür çünkü, mekanizması böyle işler. Bilir insanlık, açlar er ya da geç duvarlardan içeri girer.
ecetem@hotmail.com
|
|
|
|
|
