Ahmet Samim...

Serbesti gazetesinin başyazarı...

Ve ilk basın şehidi...

Ne zaman öldürülüyor?

6 Nisan 1909’da...

Nerede öldürülüyor?

Galata Köprüsü’nün üzerinde...

Nasıl öldürülüyor?

Tabancayla vurularak...

Neden öldürülüyor? İttihat ve Terakki’yi eleştirdiği için... Yolsuzlukların üzerine gittiği için...

İkinci Meşrutiyet’teki özgürlük dalgasının kalıcı olmasını istediği için..

Hrant Dink...

Agos Gazetesi Genel Yayın Müdürü...

Ne zaman öldürülüyor?

19 Ocak 2007’de.

Nerede öldürülüyor?

Pangaltı’da.

Nasıl öldürülüyor?

Tabancayla vurularak.

Neden öldürülüyor?

Neden mi öldürülüyor?

Bu sorunun cevabını bulabilmek için bir başka soru daha sormalıyız.

Bu cinayet kimin işine gelir?

Herhalde Türkiye’nin dünyanın ayrılmaz bir parçası olmasını isteyenlerin değil.

Bu, Türkiye’yi dünyadan kopartmak isteyenlerin işine gelir.

Filmi geri sarınca Hrant Dink’in epeydir hedef olarak seçildiği anlaşılmakta.

Onu hedef haline getirenler...

‘Türk düşmanı’ ilan edenler...

Mahkemede üzerine saldıranlar...

Meğer onlar, senaryosu yazılan meşum bir filmin başlangıcındaki himaye gören figüranlarmış.

Hrant’ı tam da Ermeni Yasa Tasarısı Amerikan Kongresi’ndeyken vuranlar...

2007’de insanlarını hálá Ermeni sorunu nedeniyle yokeden bir toplum yaftasını Türkiye’nin boynuna takanlar..

Şimdi bunu yapanlar dışardan tepki gelmesini bekleyecekler. Tepki geldikçe de ellerini ovuşturacaklar. Neden mi? O tepkiler üzerinden siyasal milliyetçiliğin yükseleceğini tahmin ettikleri için.

Siyasal milliyetçilik iyice yükselsin, biz de ‘dünyanın bize düşman olduğuna’ hep birlikte inanalım ki..

Kapılar kapansın...

Biz bize kalalım...

Yalnızlaşalım...

Issızlaşalım...

Mezralaşalım...

Ve içerde en güçlü olanın düdüğü eskisi gibi ötmeye devam etsin.

Değişimin, dönüşümün önünü kesmek...

Oyunu eskisi gibi sürdürmek ancak burayı dışardan kopartarak mümkün.

Bunun için Kıbrıs’ı denediler olmadı..

Bunun için Kürt meselesini kaşıdılar tutmadı... Son kozları şimdi Ermeni kartı..

Ahmet Samim’den Hrant Dink’e...

Yöntem değişmedi.

Amaç değişmedi.

Başarabilirler mi?

Kıbrıs’ta olmadı...

Kürt sorununda da olmadı...

Tuzağa düşmezsek şimdi de olmaz.