Biz bu yazıyı okuduk ve zincirlerini kırmak isteyen kadın arkadaşlarla paylaşmak istedim.İstediğim umararım amacına ulaşır

O zaman cesaret ve sevginin büyüklüğü kendi aciliyetini ortaya koyar.İnsanın sevgisi ne kadar kavgaya o kadar tez gider.

İnsanlar kendilerini ifade  etmek için epey çaba harcarlar.Üç aşağı beş yukarı birbirlerine benzerler.Bu farklılıklarını örtmese bile.Kendilerine dokunmaktan korkarlar,aslında yalnızlaşmaktan korkarlar.Kaç anne babanın yüreği anlamadığı şeyler yüzünden yanar.Ama kendi yüreklerine dokunmayı cesaret etmezler.

Tüm aileler kendi çocuklarını severler.Bu bir mutlak gibi oturmuş beyinimize,bunun sağlıklı şeklini düşünmeden.Aileler iyisini ister ve ötesi sorgulanmaz.Peki ya bu iyilikleri  onan nasıl dur denilecek.O zaman cesaret ve sevginin büyüklüğü kendi aciliyetini ortaya koyar. İnsanın sevgisi ne kadar kavgaya o kadar tez gider. Ailelerimiz bizi kendilerine sürekli bir yük olarak görmüşlerdir.Başlık parası bir gelir olarak algılandıktan sonra elde tutulması gereken bir eşya olmuşuz.Ne içinde olacağımız topluma nede anne ve babamızın kim olacağına zaten kara veremiyoruz.Ama elimizde veya içimizdeki yaşam tutkusu alıp götürüyor  beni sevmek adına.Babamın utanç kaynağı olmuşum.NEDEN?Ben babamı sevmek istiyorum.Ama toplum öyle bir hal almış ki ne kardeş sevgisine ne baba kız sevgisine yer bırakmamış.Babamın Yüreği benim içinde yanıyor bunu kimse duyumsamasa da.Ben iki insanın birer parçasıyım elbete annem gibi babamın da yüreği yanacak benim için.İşte annem beni sevmek uğruna  babamın kuru talimatlarına bırakıyor.Babam beni sevmek diye toplumun dar koridorlarına beni koyuyor.Dışına çıkmaya korkuyorlar ki toplumun kendilerinden oluştuğunu unuttular.Biri diğerine çaktırmadan ağlar,diğeri daha gizli ağlar.Kim demiş kendinden kaçmak büyüklüktür.Ben ve kardeşim  iki çocuğuz bunun şu şekli bu şekli yok.Ben ve kardeşim ne eksik ne fazla annemizden de babamızdan da kan aldık.Ve hiçbirimiz suçlu olmayı istemedik.Eğer insan olarak birbirimizi sevmek suç ise sevgiyi kaldırsınlar ortadan.Öyle bir şey olmasın ki bizde yönelmeyelim bir işe.Demek ki annesini babasını sevmek suç değil.Hele babanın kızını sevmesi niye suç olsun neden utanç olsun.İnsan gibi paylaşmak varken babanın arkasından dolaplar çevirmek için bana yeni kapılar açmayın Yaşamanın tek koşullu olarak toplum dışı şeyler reva görmeyin.Toplum ailelerden oluşur.Suçlu da suçu yaratanlar da biziz Bunu hepimiz iyi görmeliyiz.Herkes kendi komşusuyla kendi çevresiyle  uğraşır.Birazda kendi ailenizi sevmekle uğraşın.Birbirimizi anlamak için emek verin.Beş kuruş için senelerce maneviyattan uzak  küskün bir yaşam sürdürebiliyoruz.Ailenizle paylaşmak için kaç gününüzü veriyorsunuz .Bunu hiç düşündünüz mü?Kendi kızınızla ne kadar yaşamı paylaştınız.Yaşamı kızınız nasıl görüyor hiç sordunuz mu?Ona göre yaşam nasıldır,nasıl sevilir,nasıl korkulur hiç sordunuz mu?Suçlamak delilerin bile rahatlıkla yapabilecekleri şeylerdendir.Ya emek,sevgi,paylaşım bunları elde etmek epey ama epey emek ister.Bazen zaman alır,ama ne diyordunuz insan her şeyden daha önemli değil mi?Paraya verdiğiniz senelerinizi istemiyorum.Yatarken vicdanınıza sorun ben bunun için ne yaptım ve ne bekleyebilirim.Benim nöbetçim olacağınıza benimle yaşamın doğrusunu paylaşın.Utan değil kendimi pazarlamadan sevinç kaynağı olmak istiyorum.Gözlerimi,yüreğimi,beynimi satmak için bana yeni pazarlar açmayın .Çok sahipli ve ölüyüm.Anne,baba yerine toplum yargısında maskeleniyorum her gün yeniden.Kendini unutmuş bir toplumun adalet terazisindeyim.Elbet acıdır,anne baba sevgisinde uzak olmak.Kaç baba kızı için böyle oldu sözlerinin karşısında durmadığı için kızların öldürdü,kimliksiz bıraktı,okuldan uzaklaştırdı.Sırf kızları şöyle yaptı başlarını eğdi sözlerinden çağlar öncesine gömüldü beynim ve yüreğim.Bana her gün kefen giydirdiler gelinlik diye.Açın gözlerinizi uzakta değil kendi evinizde arayın gelişen toplumu.Ve  kızınızla aynı masaya oturma cesaretini gösterin.Eğer korkulacak biri varsa  önce aynaya bakın ve kendini görün.Kendinden uzaklaşmış kendi bedeninde yaratılanlara yabancı düşmüş o insanın gözlerine bakın .Varsa günüz ona yükleyin.Varsa gücünüz toplumun kendisi olduğunu anlatın.Korkulacak en büyük canavarın insanlık adına zenginleşme adına zamanına akçeler saymak olduğunu anlatın.Ben artık duramam.Yüreğim yılların kara kaşından topladığı karları güneşe vermiş.Durmuyor seller.Bahara gebe düşler parmaklarımın ucunda.Güneş gözkapaklarımın ardındadır. Sevgi yüreğimin attığı yerde.Korkmuyorum kendimde.Utanmıyorum yüreğimden.Yaşam aynasını almışım elime görüyorum yaşamak için çırpınan yüreğimi.Sizin çağlar ötesinde kalmış namus anlayışınız yetişmiyor bedenime.Gözlerim dalmış güneşin bin bir rengine.Saçlarımı salıyorum rüzgarlara,yaşamaya katılmak için var olmaya koşuyorum .Varsa Gücünüz  açın kapıları.Kendim olarak var olduğum için sevginin ırmaklarında yıkanmaya gidiyorum.Yasak sokaklara ,yasak odalara ve bana yaşam diye sunulan tüm ölümlü duvarları yıkmaya

Gulan Botan / Genc bakis