Gönderen: lawikemetini Tarih: 21.02.2007, 16:10:46 (1064 kez okundu)  Yazdir  Yorum Ekle
(Not: Yorum sadece üyeler tarafından yazılabılınır. Yazılan yorumlar yönetim tarafından onaylanmak için beklemeye alınıyor.) |
|
| |  Geçen cuma gecesi uykusuzluğu göze aldım ve Türkiye’nin Genelkurmay Başkanı Yaşar Büyükanıt’ın CNN-Türk’ten canlı olarak yayınlanan basın toplantısını izledim. ABD’deki temaslarını tamamlayan Büyükanıt’ın Türkiye’ye dönmeden önce Washington Büyükelçiliği’nde yaptığı basın toplantısına PKK damgasını vurdu. General ilgili ilgisiz her konuda ağzını PKK’yle açtı, PKK’yle kapattı. Bir yandan paşayı dinledim, diğer yandan da PKK olmasaydı acaba ne konuşacaktı diye sormadan da edemedim.
Türkiye’nin Genelkurmay başkanı PKK’yi tutmuş, bırakmıyordu.
Hikayedeki gibi evine giren hırsızı bırakan ev sahibinin yakasına bu kez hırsız yapışmıştı. PKK mücadeleyi es kaza bıraksa, generallerin bırakmayacağı açıktı. Kaldı ki bundan beş-altı yıl öncesi PKK ‘silah bırakma’nın eşiğine kadar gelmişti ancak, askerler o sürecin de önünü kesmişlerdi.
Yaşar Paşa, merak uyandırmak için olsa gerek ikide bir, ‘çok büyük bir oyun başlamak üzere, bunu ilk defa açıklıyorum’ diyor, lafı uzattıkça uzatıyor, kelimeleri ‘büyük oyun başlamak üzere’ cümlesinin etrafında dolaştırıp duruyor ve bıktırıcı bir tekrardan sonra da nihayet ağzındaki baklayı çıkarıyordu.
“Çok büyük bir oyun başlamak üzere. Belki ilk defa söylüyorum. Sahnenin perdeleri kapalı. Sahneyi açacak oyuncular ipleri elinde tutuyor. Perde açılmak üzere. Önemli olan oyunu iyi okumak” dedikten sonra da, ‘’PKK siyasallaştırılıyor” diyordu.
General, ‘PKK’yı siyasallaştırma, meseleyi, insan hakları ve azınlık konusuna indirgeyerek çokuluslu hale getirme çabasından’ söz ediyor, kabus görmüş gibi davranıyor, durmadan “çok büyük bir oyun başlamak üzere” alarmını veriyordu.
Aynı general aynı sefarette bundan bir kaç gün öncesi ise şunları söylemişti:
‘’Bazı korkularımız var. Bu korkularımızın üstesinden gelmemiz gerekiyor. Türkiye bölünüyor mu? Kim bölecek Türkiye’yi? Kim bölebilir? Türkiye’yi bölmeye kimin gücü yeter? Türkiye’yi bölmeyi rüyalarında görenler, bu rüyanın sonunda kabus görür. Türkiye’yi koruyan o dinamik güçler varolduğu sürece kimseye Türkiye’yi böldürmeyiz.’’
Görüşmelere başlamadan önce, ‘korkularımızın esiri olmamalıyız, korkmamalıyız’ diyen general, görüşmelerin ardından ise ‘PKK siyasallaştırılıyor’ korkusunu yayıyor ve Türkiye’yi bu korkuyla ‘teslim almaya’ çalışıyordu.
Tabii orada hangi pazarlıkların yapıldığını ve ne tür sonuçların alındığını bilemiyoruz. Ancak anlaşılan Amerikalı yetkililer PKK sorununun yalnızca askeri yoldan çözülemeyeceğini söylemiş, sorunun siyasi boyutuna dikkat çekmişlerdi. Generale göre ‘bu çok tehlikeli’ydi ve ‘Türkiye çok dikkatli olmalı, bunu engellemeli’ydi.
Genelkurmay başkanı, o gece orada insan haklarına, azınlık haklarına, siyasal açılımlara ve olası diyaloglara karşı cepheden taarruz ediyor, kanlı bir süreci başlatmak amacıyla adeta ‘ateş’ emri veriyordu. Elbette sonuçlarını da kısa sürede alıyordu. Dışişleri Bakanı Gül’ün Kürdistan Federal Bölgesi Başbakanı Barzani’yle görüşmesi iptal ediliyordu.
Peki nasıl oluyor da sorunun silahlı zeminden alınıp siyasal zemine taşınması, yani generalin deyimiyle ‘siyasallaşması’ bu kadar ‘çok büyük bir tehlikeli’ haline geliyordu? Neden o ülkede savaş her zaman barışa tercih ediliyordu? Bu sorularının yanıtını Türkiye’nin kuruluş felsefesinde ve kurucu öğesinde aramak gerekiyor. Türkiye, devleti kuran askerlerin işgali altındadır. Ordu bu ülkenin demokratik iradesini gasp etmiş bulunuyor. Sistem buna uygun olarak kurulmuştur. Her ne kadar yasama, yürütme ve yargı gibi biçimsel kurumlar oluşturulmuşsa da, söz ve karar sahibi askerlerdir ve onlar bundan vazgeçmek istememektedir.
Sistem ‘iç ve dış düşman’ korkusu yayılarak ‘sürekli savaş’ haline göre kurulmuştur. Bunun arkasında korkunç bir inkar ve baskı politikasıyla beraber korkunç da bir yağma ve talan ilişkisi vardır.
Türk ordusu çözülen ve çökmekte olan baskıcı ve talancı sistemini devam ettirmesi için PKK ve Kürtlerle savaşa ihtiyaç duymaktadır. Bu nedenle Kürt sorununun çözülmesini istememektedir. Generalin Amerika gezisinin de ortaya çıkardığı gibi asıl sorun Türkiye’nin askeri sistemindedir. Bu sorun çözülmeden de Türkiye’nin hiç bir sorununun çözülmesi mümkün değildir. Kürt sorunu, Kıbrıs sorunu, Ermeni sorunu, işsizlik ve açlık sorunu gibi bütün iç ve dış sorunların hepsi de işte bu ‘askeri sorunun’ eseridir.
Fakat bu gerçek de her geçen gün biraz daha görülmektedir. Asker güç kaybetmekte, ırkçı ve talancı sistem tarihin çöplüğüne doğru sürünerek yol olmaya devam etmektedir.
Geçen cuma gecesi durmadan ‘çok büyük bir oyun başlamak üzere’ diyen Türkiye’nin Genelkurmay başkanı, aslında bütün çabasını 1923’ten bu yana oynanan kanlı ve kirli oyunu perdelemeye veriyordu. General artık teşhir ve tecrit olmuş ‘milli egemenlik’ oyununu sürdürmek istese de, hem oyuncu hem de seyirci bulmakta zorlanıyordu.
Yaşar Paşa Şemdinli’den sonra Washington’da da yakayı ele veriyordu... |
|
|
|
|
