BÊÞEREF!
 Serfermandar Yaþar Bûyûkanit der barê îdeayên dema peywira wî zêdekirinê de, bersiveke hiþk daye. Daye zanîn ku mebesteke wî ya wisa nîn e, ku bê dirêjkirin jî wê wekî bêþerefî bipejrîne û li gorî payînan tevbigere. Ji ber vê yekê encama ku wê di meha tebaxê de peywir dewrkirinê dertê.
Yaþar Bûyûkanit bi îdeayên mezin hatibû ser peywirê. Dema ku di doza Þemzînanê de navê wî derbas bûbû, tofanê
rakiribû. Hîlmî Ozkok ku serfermandarê wê demê bû, gotibû ku; “Doz bû Bûyûkanit” Bi destpêkirina peywirê re Bûyûkanit cudahiya xwe nîþan da.
Kesayetiya Bûyûkanit hêjayî nirxandinê ye. Tê fêmkirinê ku xwedî kesayetiyeke zêdeyî, nepixandî û ketiyê xwenîþandanê ye û zû çavsorî dibe. Bi gotinên “Paþa me xelas bike” tu xerabiyek ku nekiribe nameye. Planên derbeyan, muhtirayên nîvê þevan, þelaqiya Emerîka-Îngilîz-Îsraîlan, qetilkirina mirovên bêparastin ên sivîl, hemû di dema wî de çêbûn. Di ser de jî þalpeyê da serê xwe û dîmeneke trajî-qerfî raber kir.
Bûyûkanitê ku berdewama polîtîkayên kurd ên kevneþop e, bi operasyona dersînorî re, wekî din selmand ku di eyara Enver Paþa de ye. Piþtî têkçûyîna ku jiyan kir, bi awayekî xerifî got ku, “ez derewan nakim” û bi vî awayî derewa xwe ya herî mezin kir. Ji ber ku dinya alem dizanibû têk çûbû. Gotina wî ya ku, “ezê ûnîformayê xwe derxim” jî derbirîna vê ye.
Bûyûkanitê ku bi xeyalên mezin hate ser kar, mîna serfermandarên din, bi têkçûyîna van xeyalên diçe. Dibe ku piþtî radestkirina peywira xwe, bikeve siyasetê. Di rastiyê de nikare vê jî li ser bixe, ji ber ku zû sor dibe, dibe. Dibe ku ji ber karîyerîstiya xwe, ji Fenerbahçeyê re bibe teknîkdîrektor û bi Erdogan re birêve bibin.
Pratîka Bûyûkanit, pratîkeke têkçûyî ye. Di hêla leþkerî de têk çû. Þerefeke leþkeriyê jî heye. Ger ku bi þeref be, wê dev ji peywira xwe berdana. Ew çi dike, bi riya çapemeniyê têkçûyîna xwe vediþêre. Derew kir. Ji ber vê yekê, bêþerefî kir. Bi awayekî bêþeref û bêrûmet diçe. Bi kurtasî Bûyûkanit kesayetek qediyayî û têkçûyî ye. Wê wekî sermandarê bi þalpe derbasî dîrokê bibe.
Wisa tê fêmkirinê wê Îlker Baþbug bibe serfermandarê nû. Ku ji navê wî beþa “il” bê derxistin tenê “ker” dimîne. Di kurdî de jî “ker” jixwe ker e. Paþnava vî zatî jî bi gur re yek e. Ji ber ku piþtî ku navê heywanên mîna ker-gur girtiye, zayenda wî mijara nîqaþê ye. Taybetiya mirovan a herî girîng, fikirîn e. Di vî zatî de ev jî nîn e. Daxuyaniyên wî yên herî dawîn ên li Qibrisê vê piþtrast dike. Ew jî mîna yên din weazan dide. Tê fêmkirin bi niyet e ku di heman riyê de here. Di mûbarek de hiþ nîn e ku bê hiþî wî. A baþ bila artêþ bikeve bin fermandariya siyasetê, lê li Tirkiyê ev jî pênc qirûþ nake. Sivîlê wan ji leþkeran xerabtir, leþkerên wan ji sivîlan xerabtir. Pratîka Erdogan-Bûyûkanit li holê ye. Niha jî Baþbûg tê. Wê ew çibike. Wê polîtîkayên kevneþop bidomîne an wê were sadetê? Pêþketinên heyî dide nîþandan ku, wê ev wisa bidome.
Wê demê wê Baþbûg jî bibe bêþeref û bêrûmet. Qe nebe hê wextê wî heye. Mesela, ku operasyonan bisekinîne, mafê kurdan nas bike û nêzîkatiyeke ku çareseriyê bi rêbazên diyalogê çêbike, wê þerefa xwe xelas bike. Nexwe wê nikaribe ji dayîneke fatûreyeke giran rizgar bibe.
Wekî mînak, wê ji bona bîranîna hevalên me yên ku li Botan, Dersîm û Amedê þehîd ketine wê misîleme pêk bên. Ev hemû gotin piþtî ku hesap bêne dayîn derbas dibe. Divê destpêkê hesap bidin, qanûnê gerîla ev e. Ev qanûnên gerîla ew jî baþ dizanin.
Gerîlayên me yên ku herî dawîn li Dersîmê þehîd ketine, Besêyan çawa ku di salên 1937-38’an kiriye, Bêrîtan çawa di sala 1992’yan de kir, wan jî vê xetê berdewam kirin. Her cenazeyek gerîlayên me, kevneþopa red kirina radestiyê û kevneþopa xwe berdana geliyan a Besêyan e.
Belê, wê hesap bê pirsîn, wê ji bêrûmet û bêþerefan hesap bê pirsîn û ji bona ku di xwîna rijandine de bêne fetisandin gerîla ketiye rê. Ya mayî, em temaþe bikin û bibînin.
Aliþêr Koçgýri hpg-online.net |
Yazdir 
Yorum Ekle