 PKK bayrağı altında günlerini, aylarını, yıllarını bu işe yatıranlardan birisi de o. Her asker gibi o da kutsal görevini yerine getirmekle meşgul. Bu meşgulluk zoruna gitmiyor her ne kadar yorgun argın düştüğü iş sonrasında olsa bile. Kampından saatlerce uzakta dağlar ötesi yokuşları ağır bir yükle geçerek gelmişti. Terli gömleğinde tuzdan oluşmuş haritaları henüz görmemişti. Sabah olur olmaz yorulma derecesini anlayacaktı. Delillerden biri olmak kolay değildi. Ama dünyanın bu en temiz yerinde sadeliği ve güzelliği tatma zevkine eriştiği için mutluydu.
Yorgunluğunu belli ettirmemek gerillada bir kültürdür. Yapılan onca çeşitli çalışmadan sonra büyük işleri başarmanın vermiş olduğu heyecan ve neşeyle geldiği kamp yerinde, arkadaşları tarafından henüz görmeyenleri şaşırtan hasret ve coşkuyla karşılanması, dinlenmesini gerekli kılmayacak bir düzeyde yükünü hafifletiyor. Bu rahatlama üzerine içilen bir bardak çay ve bir saatlik uykudan sonra sanki o gün hiçbir şey yapmamış gibi tekrardan yirmi dört saatini adadığı bu onurlu ve kutsal devrim çalışmasına amade bir öğrenci olarak bekliyor. Gerillanın işi bu, hizmet hizmet hizmet.
Delil atıldı bu kavgaya. Bildiği çok az şey vardı. Düşmanın temel savaş taktiklerinden biri olarak esas alıp yürüttüğü psikolojik savaştan az etkilenenlerden biriydi. En azından temelini iyi atmıştı. Bir şeyleri ya da birilerini bölmek gibi bir derdinin kesinlikle olmadığını ve sadece saldırıda olan asker meslektaşlarının bölünen uykularla acı çekmesini sonlandırıp onları süresiz tatlı uykulara göndermek olduğunu biliyordu.
Onun için böldüler uykularını Delil ve gibileri. Sivil elbiselerini çıkarıp hevallerin içine daldığında başkaları için yıllarca sürecek ve ancak ondan sonra anlaşılacak yaşam öğelerini birkaç hafta içinde öğrendiler. Gerillada utangaçlık vardır ama çekingenlik yoktur. Başta her şey Delil’e yabancı geldi tabi. Sonra çekinmedi ve cesaretlendi. Maddi ve manevi bütün dünyasını değiştirecekti. Gerçek ve gerekli insan modelini şaha kaldıran hareket içinde her şeyin mücadele etmekle olduğunu kavradı ve o da kısa sürede şahlandı.
En azgın savaşın yürütüldüğü barış süreçlerinde biz gençler için, ortada buluşalım kardeşliğe kavuşalım teorisini geliştirmemiz henüz erkendir. Bütün Kürt halkı ve demokrat Türkiye halkının özlemi, beklentisi ve huzur arayan gözleri var ki bu doğrudur. Fakat gençlerimizin bunun yanında, gece gündüz halkın yiğit evlatlarını yok etmek için çabalayan düşman kuvvetlerini arayan gözleri de olmalıdır. Aramalıdır ve öç almalıdır. İnsanca yaşamamızın doğal bir durum olduğunu bilmek istemeyip sömürerek yaşamaktan zevk almayı iş belleyenlerin yaptıkları yanına kalırsa, o zaman biz ne diye varız. Hor görülmek, dışlanmak, küfür yemek, dövülmek, tecrit edilmek, işkence görüp öldürülmek için mi dünyaya geldik? Varsın bu işkenceyi, içinde olduğumuz özgürlük mücadelesi için görelim. Ama yeter ki her zaman üstümüzde duran linç gölgesinin varlığını kabul etmeyelim.
HPG ONLINE/Rodan Zap |
Yazdir 
Yorum Ekle