Nedense ‘’Şiddet’’ denince akla hâlâ 21.yüzyılda olmamıza rağmen “Kadın” geliyor?Şiddeti genel tanımlayacak olursak eğer; bir bireyin diğer bir bireye karşı fiziki ve sözel olarak uyguladığı baskıdır. Genelde baskıyı uygulayan birey, erkek oluyor. Baskı altında kalan ise kadın oluyor, ne yazık ki…
 

Erkeğin, kadın üzerindeki baskısı gün geçtikçe artmaktadır. Bu özellikle kendisini tamamen eğitmemiş, kadını bir meta gibi gören, egemen erkek zihniyetinin bir ürünüdür. Kadın ve şiddet denince aklıma sürekli lise çağındayken tanık olduğum bir olay geliyor; karşı komşumuz Sonay abla vardı. Henüz yirmisine yeni basmış genç ve güzel bir kadındı. Evlerimiz tam karşı karşıyaydı. Ben o zamanlar yanılmıyorsam lise bire gidiyordum. Okuldan geldiğimde sürekli gözüm karşı eve takılı kalıyordu. Çünkü hemen hemen her akşam bağırma sesleri geliyordu. Pencereden iki katlı eve baktığım zaman Sonay ablanın her akşam bir posta dayak yediğini görebiliyordum. Sonay abla her dayak yiyişinde yaptığı iki şey oluyordu; birincisi canı acıdığı zaman bağırmak, ikincisi ise; canı çok fazla acımadığı zaman susmak… Tabi o dönemler çok şaşırıyordum. Dayak yemeye o kadar çok alışmıştı ki artık yaşamının bir parçası olmuştu. Bazen kendi kendime diyordum, “Sanırım Sonay abla mazoşist, hem fiziksel hem de ruhsal olarak acı çekmeyi seviyor” sanmıştım. Biraz sohbet edince tamamen‘’KADERCİ’’ bir mantığa sahip olduğunu anlamıştım. Tabi bu bana daha fazla acı verdi diyebilirim. Kendisini o kadar çok alıştırmıştı ki dayağa, dayak yemezse o gün sanki bir şey eksikmiş gibi hissedebiliyordu. Sürekli düşünüyordum; ilk etapta eğitimsizlikten kaynağını alıyor, dedim kendi kendime. Çünkü eğitimsizlik, özellikle de kız çocukların eğitimine önem verilmemesi feodal yapıyı beslemektedir. Ne yazık ki 21. Yüzyılda olmamıza rağmen bu kendisini gün geçtikçe beslemektedir. Yoksul ve kendisini eğitmemiş bireylerde bu daha fazla gelişiyor. Ama yanılmayalım, bu kendini eğitmiş bireyler hiç şiddet uygulamıyor anlamına gelmez. Bazen bakıyoruz, ideolojik olarak birikimli, siyasal ve sosyal olarak kendisini donatmış ama gel göre ki şiddetten kendisini alı kayamıyor. Sonay ablalarda maddi olarak durumları iyiydi ama günde bir post dayak yemeden edemiyordu.
 

Türkiye’de yaşayan kadınların hemen hemen hepsi aynı durumda. Yani “kadın ve şiddet” formülü o kadar çok özdeşmiş ki kadın artık bunu doğal ele alabiliyor. Hatta kadın kadına çok rahatlıkla şunu söyleyebiliyor; “ kocandır, döver de severde” diyebiliyor. Kadın bu duruma asla katlanmak zorunda değildir. Erkeğin güdümüne girmek, ona köle olmak, onun istediği gibi yaşamak zorunda değildir, kadın. Kadın biraz araştırıp okursa kadının nasıl bir güce sahip olduğunu görüp öğrenecektir. Kadın, erkek olmadan da ayakları üstünde durabildiğini görecektir. Önderliğimizin kadın üzerine çok güzel ve anlamlı çözümlemeleri var. Önderliğimiz; “KADININ OLDUĞU HER YER YAŞAM KAYNAĞIDIR” demiştir ve “MÜCADELESİ VERİLMEYEN YAŞAMIN BİR ANLAMI YOKTUR” diyerek kadına yaşam, kadına özgürlük, kadına mücadele etme hakkı vermiştir. Bizlerde dağlarda kadın yoldaşlarımızla beraber her adımımızda her duruşumuzda yani her anımızda ‘Özgürlüğü’ derinlerden hissedebiliyor ve onu yaşamsallaştırabiliyoruz.