İki ayda bir Kürtçe ve Türkçe yayın yapan derginin Eylül-Ekim sayısı okuyucularıyla buluştu. Geçen sayısında ‘68 ve Kürtler’ dosyasını bu sayıda da sürdürüyor.

 

Derginin son sayısında en dikkat çeken makaleyi Kemal Parlak, tüm dünyada yankı yaratan 1968 olaylarında Kürtleri irdeliyor.

 

“Karmaşık bir etkilenme süreciydi 68” diyen Parlak makalesinde, o yıllarda Kürtlerin TİP’ten etkilendiğini söylüyor. Parlak o döneme ilişkin şunları yazmış: “Ben öğrenciyken, 49’lardan öğrenci yurdunda kalan, tıp fakültesi okuyan ağabeylerimiz vardı. Onlardan birçok şey öğrendik. Onlardan esinlendik. Bilahare Edip Karahan, Musa Anter, Faik Savaş gibi. En önemlisi, bizim ufkumuzun açılmasında doğrusu TİP’in sosyalist hareketin büyük katkısı oldu. Mesela ilk defa söylüyorum ‘Kurda ra azadî’ sloganı ilk defa 1969-70 yılında (TİP’in kapatılmasına sebep olan) Ankara’daki kurultayda atılmıştı.”

 

İSTANBUL’DA MEYDAN OKUMA

 

Ragıp Zarakolu da “Kürtlerin 68’ini anımsamak” yazısında, 68’deki ilk eylemlerden birinin İstanbul’da yapılan ‘Doğu Gecesi’ olduğunu söylüyor. Zarakolu şöyle diyor:

 

“68’in ilk eylemliği, FKF ile Kürt yerel öğrenci derneklerinin Ocak 1968’de İstanbul’un en büyük kapalı spor salonu olan Spor ve Sergi Sarayı’nda düzenledikleri Doğu Gecesi oldu. Bu önemli bir meydan okuma idi. İstanbul’da ilk defa Kürt müziği ve folkloru sergileniyordu. Faşistlerin kurşun sıkmasına, sahneye sis bombası atmasına karşın coşku bozulmadan dans ve müzik devam etti.”

 

Dergiye İsmail Beşikçi de “Özgür bir Kürt düşüncesi var mı?” yazısında ilginç tespitlerde bulunuyor: “1960’ların sonlarında, Kürtler, üniversitelerde eğitim gören Kürt gençleri, ayrı örgütlenme gereğini duymuşlardır. Bunun bir bilinç yükselmesi olduğu söylenebilir. Buna rağmen, Türk solunun kullandığı kavramları, sloganları aynen kullanmaya devam etmişlerdir. Buysa Kürtlük bilincinin yükselmesini engelleyici bir tutumdur. Türk düşüncesinin, Türk solunun kavramlarını kullanılarak sağlıklı bir Kürt ve Kürdistan algısı yapılamaz. Bu konularda Kürtler kendilerini düşünmelidir. Kürtler, Kürtleri ve Kürdistan’ı kendi yöntemleriyle analiz etmelidir. Bütün bu konularda özgün bir Kürt düşüncesine gereksim büyüktür.”

 

TÜRK’ÜN TÜRKE DİYECEĞİ VAR

 

İrfan Amida ile Sedat Yurtdaş Ergenekon ve Tevfik Taş Ergenekon davası ve Kürtlerin yaklaşımını irdeliyor. Keko Azad “Hürriyet’in Kara Treni!” yazısında Hürriyet gazetesinin düzenlediği tren yolculuğunu eleştirirken, Eylem Yıldızel’de “Türk’ün Türk’e diyeceği var!” adlı yazısında “Türkiye Barış Meclisi 30 Ağustos Barış Mitinglerinde kürsüden bize seslenecek olan Türk aydınlarının sesi Kürtlerden çok Türklerin kulağına ulaşmalı” diyor.

 

Kürt şair Berken Bereh yazısında Kürt klasik şiiri ile divan şiirinin karşılaştırmasını yaparken, Cemil Oğuz ise Kürt çocuklarının Kürtçe çizgi film, Kürtçe çocuk kitabı gibi materyal yoksunluğunu kaleme almış. Dilbilimci Sami Tan ise Kürt Dil Hareketi’nin (TZPKurdî) konferansı üzerine notlar sunmuş okuyucuya.

 

Aso Xak ile Delal Kazıcı ise Kürt sanatçı Mehmet Atlı’yla yeni albümü “Wenda” ile Atlı’nın müzikal yaşamı üzerine röportaj yapmış. Dergi ayrıca Mahmut Alınak’ın cezaevinden gönderdiği mektup-yazıya da yer vermiş.

 

Barış Avşar, Dijwar Ûskan, Celal Beşiktepe, Sibel Özbudun, Temel Demirer, Mehmet Alı Işık, Mehmet Bayrak, Şenay Aydemir ve Ali Rıza Kılınç’da yazılarıyla Tiroj’un bu sayısına katkı sunmuş.