Hêrsa me zahf mezin e. Ev destwerdana fizîkî û heqaretên bi gotinî ku sînorên bêehlaqiyê qebas dikin li dij serokatiya me, hêrsa gerîla derxistiye asta herî jor.

Hêrsa me, ji dafdana ew barûta ku di devê tivinga mor de ye gelek gelek zêdetir e!

Hêrsa me, ji fizîna dengê qelişîna hewayê ya roketavêjekê bilindtir e!

Hêrsa me, ji ew hêza ku Bêzelê û Oramarê hilweşandin û giran hilweşandin mezintir e!

Hêrsa me, ji ew wizeya ku firokeyan qir dike û kîmyaya general û rojnamevanan xera dike erjengtir e!

Her kes, di serî de serfermandariya tirk û hikûmeta AKP baş dizanin ku, li dij serokatiya me tevgerek û nêzîkatiyeke neyînî, sedema şer û aştiyê ye. Lê ev zihniyeta tuneker û înkarok, ji kurd re mafê jiyanê nas nekir û ji bilî tunekirinê tu çareseriyek neda pêşiya xwe. Ew sîstema serdest a faşîst a tirk, di şûna ku encama ji berxwedaniyên Bêzelê, Oramar û Zapê derxîne, gelek gelek ji hola xwe derketin û bi pêkhatinên li Îmraliyê gotin di cî de be, dînamîtê xistin bin biratiya kurd-tirk û bi vê ketin nava qeleşiyeke ku bi sedan sala wê telafî nebe. Bi vî awayî derfetên ku gel bi hev re jiyan bikin bi tevahî ji holê rakirin. Ew zelal e û sotîner e!..

Berpirsê vê yekê serfermandarî û hikûmeta AKP’ê ye. Bila gelê me baş bizanibe ku, wê gerîla hesab ji van kes an derdorên ku ji vê berpirs in di asta herî jor de bipirse.

Serfermandarê tirk Îlker Başbûgê ku qundeyekî yahûdî ye û hikûmeta AKP’ê, bi salan e bi agir lîstin û îro jî bi awayekî ku hemû tehamûlan qebas bikin, bi ser agirê heyî de TNT û C-4’an tevlî vî agirî kirin û agir gurtir kirin.

Dema ku ev agir gur bibe wê çi bibe, rêveberiya heyî baş dizane.

Ji bona ku şer bi pêş nekeve û xwîn nerije, Rêber Apo çi pêwîst bike ev neh sal in berxwedaniyeke mezin nîşan da û bi berpirsyariyeke dîrokî tevgeriya.

Baş e, li hember vê encam çi bû?

Operasyon qet nesekinîn, êrîşên hewayî û pevçûn qet nesekinîn. Di ser de jî li serokatiya me îşkenceya derûnî gav bi gav hate kirin.

Di vê pêvajoyê de li hember vê, gerîla hêza xwe ya heyî pir kêm bikaranî. Ev hêz tenê jî, kir ku “kîmyaya wan” xera bibe.

Divê her kes hişê xwe bîne serê û di wê fahmê de bin ku ka çi dikin. Rêber APO, hinceta jiyanê ya gel û gerîla ye. Li hember sedema jiyana me nêzîkatiyeke şaş a herî biçûk jî, tê wateya tefandina jiyana berpirsyaran.

Bila her kes hişê xwe bîne serê xwe, bi hezaran milîtanên apocî yên fedayî, ji bona ku roja mahşerê bidin jiyandin amade ne.

Di vî agirê bê gurkirin de, wê her kes bişewite.

Di serî de wê Tayîb Erdogan û hemû zirûyeta wî bişewite.

Wê ev agir ew profesor, stratejîstvan û nivîskarên ku şer sor dikin jî bişewitîne.

Wê ev agir kurdên xwefirotî, cahş û rêxistinên fena HAK-PAR’ê jî bişewitîne.

Wê ev agir kesên ku li ser navê AKP’ê xebat dikin, serokên bajêr, navçe, rêveber û ew fahîşeyên xwe bi kincên olî rûpûş kirine û ew xebatkarên wan ên pûşt jî bişewitîne.

Dîsa ew wekîlên kurd ên ji partiya AKP’ê bûne wekîl, wê ev agir we û hemû zirûyeta we bişewitîne.

Divê van derdoran bizanibin ku, “Tabûra Nemiran” ku rêxistinabûneke fedayî ya herî kûr e di têkoşîna me de, yekane yek peywira wan parastina Rêber Apo ye. Divê baş bê zanîn ku di serî de Tayîb Erdogan û Denîz Baykalê ku li ser xwîna gelê kurd siyaset dikin, rasterast berpirsê pêkanînên Îmraliyê ne û wê ev bi jiyana wan û zirûyeta wan tefandinê bi encam bibe. Dijmin pêvajoyeke wisa da destpêkirin ku, wê misogeriya jiyana tu kesî nîn be.

Divê ciwanên kurd di serî de ji bona ku ji vî dijminê qehpe hesap bipirsin, di demeke herî kurd de ciyê xwe di nava refên HPG’ê de cî bigirin. Yên ku nikarin werin jî, divê rêxistinbûna xwe bi pêş ve bibin û hemû sazî û şexsiyetên dewletê û hemû avabûn û şexsiyetên ku li Kurdistanê AKP û MHP’ê didin jiyandin hedef bigirin.

Ya herî girîng jî, di şerê li Kurdistanê û di girtina serokatiya me de hêzên mîna Ewropa, Emerîka û Îsraîl divê hedef bên girtin. Ev dibe ku sefaretên wan bin, komeleyên wan bin, karsaziyên wan bin, çi dibe bila bibe, di asta herî jor de bi şîdetî êrîş bên kirin.

Dîsa hemû komeleyên tirkan ên li Ewropayê divê bên şewitandin û mafê jiyanê ji wan re neyê naskirin.

Dîsa di serî de Amed, her çiqas bi serhildanê berteka xwe nîşan dan, lê ev têr nake. Divê bi taybet li Amedê çi bi AKP’ê û terîqatên wan têkildar in, saxlem neyên hiştin. Yên ku li ser navê AKP û MHP’ê dixebitin, dijmin bên îlankirin û kengê fersend bê dîtin, êrîş bê kirin da ku li Kurdistanê dev ji vê îxanetê û alçaxiyê berdin.

Lê, lê…! Divê çalakî bi bandor bin, çalakî bi şîdet bin. Dem ne dema çalakiyê demokratîk in. Li her derî mal, karsazî, buro, erebe û hwd. yên van derdoran hene û divê ev hetanî ku şertên serokatiya berbiçav neguherin bidome, da ku em di riya azadiyê de rê bigirin û ew sloganên ku li qadan tên avêtin û pankartên hatine hilgirtin, ji bona me ferman in.