Gönderen: Rojaciwan Tarih: 06.05.2005, 12:15:18 (6543 kez okundu)  Yazdir  Yorum Ekle
(Not: Yorum sadece üyeler tarafından yazılabılınır. Yazılan yorumlar yönetim tarafından onaylanmak için beklemeye alınıyor.) |
|
GÖRÜŞME NOTLARI
Hoş geldiniz. Bu kadar misiniz?
(Bir avukat arkadaş yasal problemlerden dolayi gelemedi.)
Sizin ikinci gelişiniz mi?
(Avukat arkadaş, “Hayir, ilk gelişim” diyerek kendini tanitti.)
Kardeşinize benziyorsunuz. Oldukça genç görünüyorsunuz.
(Bıyıklarımı kestiğim içindir.)
Siz siyasetçisiniz, siyasete öncülük yapmanız lazım.
Nasılsınız, neler var, kısaca alayım.
(Operasyonlar var, oldukça yoğun; 94-98 dönemine benzer operasyonlar.)
Basına yansımıyor. Radyoda bir iki haber verdi ama geçen seferden ayrı basında hiç yer verilmemekte. Bunu nasıl yorumluyorsunuz?
(Köşe yazarlari geçmişteki gibi bu olaylarina öne çikarilmamasi gerektigini söylüyorlar.)
Böyle bir konsept geliştirildi. Kayiplar ne kadar, operasyonlar nerelerde yogunlaşiyor?
(Cudi, Gabbar, Amed kırsalı, Dersim. İkinci Ordunun bir bütün olarak savaş durumunda olduğu söyleniyor. Yerel kaynaklar çatışmaların çok yoğun olduğunu belirtiyor, kayıplarının daha fazla olduğunu belirtiyorlar, ama komuoyuna yansıtılmıyor.)
Önceden anlaşmişlar. Bence operasyonlardan sonuç alinamadi, çekiliyorlar. Nokta operasyonlari biçiminde oluyor.
(Doğrudur, bazı alanlardan çekildikleri ifade ediliyor.)
Radyodan duydum: Hewler’de bir bombalama olmuş. Ölü ve yaralilar var.
(Evet, biz de yolda haberlerden duyduk. Bu arada Talabani’nin davetlisi olarak Kürdistan Parlamentosu’nun açılışı için Ahmet Türk ile Murat Bozlak davetliydiler ve oradalar.)
Demek oraya gittiler. Talabani’yle görüştüler mi? Ne aktardilar?
(Henüz dönmediler.)
Aslında bizlerle onlar arasında abulucuuk gibi olabilir. Onlarla konuşsunlar, demokratik konfederalizm konusunda ikisinin aklı başına gelsin.
(Barzani’nin Talabani’yle Parlamentoya ilişkin sorunlari oldugu, Irak Hükümeti’nden beş bakanini çekebilecegi söyleniyor. Ayrica Mahmut Osman’in Barzani ve Talabani’ye demokratik ve şeffaf bir yönetim önerdigi, halkin bir liderden çok bir bütün olarak yönetildigini belirttigi, demokratik bir Kürdistan’a ihtiyaç duydugu çagrisini yaptigi aktarildi.)
Böyle liderlik olmaz. Bunlar yeni katliamlara yol açar, yeni Halepçelere yol açar. Birlik olun, PKK’yi de alıp satmayın. Politika diyorlar, sonra alıp seni satıyorlar. Şey gibi, gencecik insanları al sat, bu olmaz. Halkın durumu tehlikede. Ahmet Türk, Murat Bozlak bunları anlatsınlar. Gerekirse sen de git. (Avukat arkadaşı kastederek)gidip konuşursunuz böyle yapmayın dersiniz. Aslında onlar buraya bizim sırtımızdan geldiler. Apo, Türkiye sizi biliyor, bu kadar ileri gitmeyin. Demokratik birlik olursa (Irak Hükümeti’ni kastederek) hükümetle de, İran’la da daha iyi anlaşırlar. Liderlik böyle olur. Kendi hükümetleri olsun, dışarıdaki Kürtler olsun; hem içerideki Kürtlerle, hem de hükümet, parti ve çevreyle uzlaşılır. Demokratik birlik çerçevesinde biz de uzlaşırız. Güney kendi babalarının malı değil. Bizim varlığımız onları bu hale getirdi. Gerekiyorsa üzerlerine sertçe gidin. Birlik anlayışını doğru sürdürmek gerekiyor.
Türkiye oradaki sayıları yüz bin olan Türkmenlerin hakkını hukukunu arıyor. Siz de burada Diyarbakır Kürt’ünün hakkını hukukunu arayın. Türkmenlerin hakkı hukuku neyse, Diyarbakır Kürt’ünün de hakkı hukuku budur deyin. Böyle üzerine giderseniz barış olur. Anlamlı olan budur. Bunları terk ediyorlar, kendi aralarında hesap yapıyorlar. Yapmayın, PKK üzerinden hesap yapmayın, bunun Kürtlere de yararı yok. Zaten bundan sonra PKK üzerinden hesap yapmaya gerek yok. Aksi halde bunları kullanırlar. Biz de teslim olmayız. Bu çatışma demektir. Binlerce insan ölür, buna gerek yok. Bunun yerine demokratik konfederalizm çok daha iyi.
(Bugün Cumhuriyet gazetesinde Hikmet Bila ABD’nin PKK’yi “Demokratik Kürt Cumhuriyeti kurmak isteyen örgüt” diye tanımlamasını çok riskli buluyor.)
Ben bunun için bunları söylüyorum. ABD, PKK’nin barışını değil kavgasını istiyor. ABD, PKK kartını elinden bırakmak istemez. PKK’nin sırtından Türkiye’yi, Suriye’yi, İran’ı tehdit ediyor. PKK’yi destekleyebilirim diyor. Ama ABD’nin PKK’ye bir desteği yok. Irak’la oynadı. Kimse ordusuna güvenmesin, Saddam’ın ordusu da dünyanın dördüncü ordusuydu. Diğerlerini de böyle bağlıyor. Bize de desteği yok. Bunlar PKK üzerinde kesin oynuyorlar, ben bu oyunları bitirelim diyorum. Türkiye’nin de buna ihtiyacı var.
(Demokratik cumhuriyet projeniz Türkiye’nin önünü açtı, birçok sorunu çözüme kavuşturdu ve AB’yle buluşturdu. Belediye dönemimizde yaptığımız birçok kültür sanat etkinlikleri ve Newroz’larla demokratik birliği ve Kürtlerden korkulmaması gerektiğini gösterdik.)
Ben bu yüzden demokratik cumhuriyet demiştim. Aslinda Türkiye’yi yönetenler Türkiye’yi yönetemiyor. Son alti yedi yildir benim geliştirdigim projeler üzerinden yürüyor. “Sen burada kal, seni burada çürütelim, ürünlerini biz toplayalim” diyorlar. ABD’nin beni buraya getirdigi açik. “PKK kalsin” diyorlar, üzerinden hesap yapiyorlar. Kritik zamani bekliyorlar. Halkayi yavaş yavaş sikiştiracaklar. Türkiye ordusuna da çok fazla güvenmesin. Bu orduyu neye dönüştürecek, ABD bunu iyi bilir. PKK’yi destekleme degil, silah gibi tutacaklar. Türkiye’dekiler ne yapiyor, bilemiyorum. Bunu göremiyorlar mi? Kendileri de ABD’ye bu kadar mi bagli? Bunu göremiyorlarsa ikinci Sevr’i bekliyorlar demektir. Yarin Ermeni jenosidi kabul edilecek, ne olacak? Bunlar Cumhuriyet politik elitine ya “Bunu kabul edin” diyecek ya da halkayi daraltacaklar. Bu elit katliami kabul edecek; dört, beş, on yil sonra aynen Israil gibi olacak. Ikinci Dünya Savaşi’nda Hitler götürüldü, yerine Israil kuruldu.
Türkiye bunları benimle konuşmuyor, ben mektuplar da gönderdim. Bizi çatıştıracaklar, ondan sonra katliam ilan edecekler. Aslında Türkiye’nin içine girdiği rota budur. Ya doğru anlayacaklar ya da hepsi bu oyuna alet olacaklar. Hepsi Kemalist’im diyor, Mustafa Kemal zeki ve onuruna düşkündü, bu oyunlara gelmezdi. Bunlar sahte Kemalist. Mustafa Kemal’de de demokrasi çizgisi, birlik ve kardeşlik çizgisi vardı. Kürtlerle iyi gidecekti. İsyan yaptırıldı, ondan sonra yokluk gelişti. Şimdi bunun yolu da belli. Türkiye’nin bütünlüğünü silahla koruyamazsın. Yapsaydı Saddam yapardı. Ekonomiyle de koruyamazsın. Zaten ekonomin Duyun-u Umumiye’ye bağlı. Yapamazsın. Türkiye’nin bütünlüğü üç ayak üzerinden sağlanabilir. Silahla yapamazsın, ekonomiyle yapamazsın. Geriye bir tek demokratik birlik çizgisi kalıyor.
(Genel durumu kastederek)
Bu yol katliam yoludur. Bu savaşa gerek yok. Biz Türkiye’nin demokratik bütünlügünü herkesten çok istiyoruz. Zorla ayrilin deseler bile ayrilmayacagiz. Ama bu ulus-devletçi, milliyetçi yaklaşim ikinci Sevr’e götürür. Ittihat ve Terakki’nin ulus-devletçi anlayişi Ermeni meselesinde Türkiye’yi Sevr’e götürüyorsa, bunlarin Türklükle alakasi yok demektir. Bunlarin çogu dönmedir. Bu anlayiş dört milyon kilometrekarelik devleti bitirdi. Şimdi de Türklük adina bir sürü propaganda yapiyorlar, Türkleri Yahudilerin koydugu yere koymuşlar. Ee sonuç: Anadolu’da biz birbirimize gireriz. Mustafa Kemal bunu yapmiyordu. O hiç kimseyle görüşmedi. Önce Erzurum’a geldi, Diyarbakir eşrafina mektup gönderdi. Içteki bütünlügü saglayacaksin. PKK için doksan dokuz ülkeye taviz verdiler. Bu Kemalizm midir? Mustafa Kemal onurlu, zeki bir devlet adamiydi. Diş güçlerin oyununa çok öfkelidir. Çok açik bunlar.
Bütün bu politikanın altında basit çıkarlar var. Günlük politikayı sürdürmek için yapıyorlar. Ne yapacaksınız, Kürtleri yok mu edeceksiniz? Milyonlarca ayağa kalkmış bir halk, “Biz ayrılmayız” diyoruz, zorla mı ayıracaksınız? Ama onurumuzdan ve özgürlüğümüzden de vazgeçmeyeceğiz. Bunun için Kürtlere de hızla göreve girin diyorum. Muazzam demokratik politikacılığa soyunmalısınız. Bunu yapamazsanız size alçak derler. Halkı bu durumda olanın kimse yüzüne bakmaz, kimse sizi böyle kabul etmez. Yarın eşinize, dostunuza selam bile veremezsiniz. Halkına karşı onursuz olanın dünya kadar malı olsa da boştur. Kürtlere birlikçi bir politika öneriyorum. Ayrı fikirler, gruplar olabilir, ama bütün Kürtler için politika yapmalısınız. Ne yasalar ne de anayasa buna kapalı değil.
Kemalistiz diyorlarsa, bu Mustafa Kemal’in felsefesine uygundur. Biz isyan ettik, isyan sırasında bazı hatalarımız da oldu. İsyan ettik ama haklıyız. Dilini, adını bile yasakladığın bir halkın isyanını anlamak gerekiyor. Gidin politik görevinizi yerine getirin. (Avukat arkadaşa dönerek) Bana bir sürü kişisel sorunlarla, şöyledir böyledir diye geliyorlar. Benim hakkımda da bir sürü şey söyleniyor. Artık bunları dinlemiyorum. Politikadan anladığım budur: Diyaloga açık, onuruna düşkün, demokratik birlik, dayanışma ruhuyla ayağa kalkın. Ömrünüzü boşuna çürütmeyin, yarın pişman olursunuz. Size de söylüyorum, Ahmet’le Murat’a da söylersiniz: Yanlışlıklar ve eksiklikler de olsa, siyaset yapmakta direnin. Ben kaç yaşına geldim, hala büyük bir coşkuyla burada halkım için politika yapıyorum. Demokratik birlik ruhuna tam uyun. Geçmişte de bu vardı. Yavuz Selim, Alparslan, Mustafa Kemal bunu yaptılar. Dördüncüsünü de biz yapalım. Biliyorum, arada ne idüğü belirsizler var, ama fikirler çatışacak, fikirler çatışırsa ilerleme olur. Birbirinizi eleştireceksiniz. Birbirinizin onuruna gelebilecek şeyler yapmayın. Benim felsefem budur.
Başka aktaracaklarinizi alayim.
(Kadına ilişkin bilgilendirme var. Özgür Kadın Kurultayı yapıldı.)
Yapıldı mı?
(7-18 Nisan tarihleri arasında 180 delegenin, 35 kadın 15 erkek izleyicinin katıldığını, tartışmaların yoğun geçtiğini, olgun ve verimli bir kurultay olduğunu belirtiyorlar. Koma Jina Bilind’ın kuruluş sözleşmesini oluşturdular.)
Bu kurultay mıydı, Koma Jina Bilind’in kuruluşu muydu?
(İç içe gelişti. KJB beş temel ayak üzerinden PAJK, PKK’de yer alan kadın, Gençlik Hareketindeki kadınlar, ÖKB, KONGRA GEL içindeki kadın yapısı. Tüm yapıların temsil edildiği 19 kişilik bir yönetim ve beş kişilik sözcü grubu seçilecek.)
Hangi isimler girdi?
(Yapılar kendi içinden seçeceği için henüz isimler belli değil. Bir de Kurultay “Önderlik çizgisinde kadının birliği özgürlüğümüzün teminatıdır” şiarıyla size selamlarını sunuyor.)
Kadınların kitle kongresidir. Bilinçli kadının kurultayı. Hem eş başkanlıklar önermiştim.
(Kongra Gel içinde kendilerini ifade edecekler.)
Genel içinde olur ama özgünlükleri de olur. Kadın sorunu bütün sorunların temelinde yatan bir sorundur. Eylemi, örgütü gelişirse, genel barış ve örgütlenme düzeyi de gelişecektir. Bu çerçevede başarılar diliyorum.
(Kadın konfederalizmini nasıl geliştireceklerini tartışıyorlar.)
Ona gerek yok. Genel yapı içinde olur ama özgünlüklerini korusunlar. Zaten kitle ayakları da vardır. Ben kadına inanıyorum. Bu konuda çok ciddi, kapsamlı görüş düzeyim var, görüşlerim yenidir. Bende erkek egemen ideolojinin kalıntısı yoktur, bunu yıktım. Bunu kavrarlarsa sadece kendilerini alkışlarım ve kendileri kazanırlar. Ben süklüm püklüm kadınla ilgilenmiyorum. Kadını dişilik nesnesi, cins nesnesi, çoluk çocuk nesnesi olarak görmüyorum. Bu yüzyıllardır böyle yapılıyor. Eflatun’dan beri teorik anlamda da bu yapıldı. Biz kadının öz kişiliğine cesaret ediyoruz. Toplumla tanışma, erkekle hesaplaşma, yaşamla buluşma temelinde kadının kişiliğini tanıyorum.
(Osman Öcalan Türk basınında özel yaşamıyla bir süredir yer buluyor ve bir oğlu olmuş. Konuşmalarında sizin yeniden yargılamanızın Türkiye’nin demokratik çıkışı için bir adım olması gerektiğini savunmuş.)
Ben kendi yoldaşlarima şunu söylerim: Çoluk çocuk sahibi olmak degil, halkin yigit evlatlari olmak, halkin özgürlügü için halkin anasi babasi olmak gerekir. Onlara da söylüyorum: Eger bir yolunu bulup kendilerini affettirmezlerse, Kürt halki onlari kabul etmez. Yarin bunu yapariz, biz özgürleştigimizde onlari yargilayacagiz. Ama ben iki müfreze kurmayi, silahla vurmayi kastetmiyorum. Eger kendilerini affettirmezlerse sonlarini hayirli görmüyorum. Bir sonuç alamazlar.
(Demokratik konfederalizm kavramı tam anlaşılamadı. Türk aydınları bunu “Kürt Turancılığı” olarak niteliyor. Kürt aydınları da Güney’deki gelişmelerin önünü kesmek içini ortaya attığınızı iddia ediyorlar. Bazı tartışmalarda da bunu Pankürdizm olarak ifade ediyorlar.)
Demokratik konfederalizm ikisinin de hesabına gelmez , ondan olabilir. Benim demokratik konfederalizm tanımım kitaplarda yok.
(Önündeki “Ulus-Devletin Çöküşü” kitabını göstererek)
Aslında burada biraz var. Bookchin, Wallerstein biraz tartışıyorlar ama bunu kitaplarda bulamazsınız. Bir yandan devletçilik, imparatorluk varken kölecilik gelişiyor, ama arada kalan bir halk topluluğu var, bizim aşiret benzeri yapılar gibi; bu konfederalizmdir. Bunun dillendirilmeme sebepleri var; burjuva devrimciliği ile yine feodal monarşi el ele vererek bu toplumsal yapıyı yok etmeye çalışıyor. Şimdi sivil toplum, dernekler var, ama bu halkı tatmin etmez. Marks’ın politik biçimi, manifesto, özünde halkın önüne politik çizgiyi koyamadı. Lenin de benzer durumda. Devlet oyununa düştüler. Anaşistler, Bookchin, Wallerstein benzeri düşünürler devleti tartışıyorlar, ama net koyamıyorlar. Varmak istedikleri sonuç şudur: Konfederalizm demokrasinin varolma biçimidir. İçinde herkese yer var. Konfederalizm bunların üstteki organizasyonudur.
Devleti yıkalım, demokratik konfederalizmi kuralım demiyorum. Devleti yıkıp yerine şunu koyalım dedin mi kaybediyorsun. Lenin buradan kaybetti. Ulus-devletin bir sol tarzı var, bir de milliyetçi tarzı var. Biri sağ biri sol milliyetçiliğe götürür. Kökleri birdir ve bunlardan hiçbir hayır gelmez. Görev devleti yıkmak değil; devlet halk topluluklarıyla uzlaşmak isterse uzlaşır. Ama bu, devletleşme değil. Yereli kurtarır. Yerelde belediyelerle sorunlarınızın çözümü için bir model oluşturabilirsiniz. Yerel kendi sorunlarını kendi özgücüyle çözer. Konfederalizm üst düzeyde yereli merkeze ezdirtmez. Saddam’ın devleti oldu, ne anladık bu devletten? Türkiye’nin devleti var, borca battık işte, devlet var ama...
Şimdi Türkiye’nin kurtuluş şeyi için, DTH için de Türkiye’nin önüne dört büyük reformu açilimlar biçiminde koymak istiyorum. Cumhuriyet reformu öneriyorum. Avrupa bunu yapiyor. AB budur aslinda ama farkli bir biçimde yapiyor. Örnegin Fransa ile bir kriz yaşiyor. Fransa’da ulus-devlet cumhuriyeti var. Bu kriz neyle aşilir? AB “Bize açil” diyor, sag ve sol milliyetçilik “içe kapan” diyor. Kriz buradan çikiyor. Türkiye Cumhuriyetine, cumhuriyete reform gerekiyor. Bunu tartişmalari için söylüyorum. TBMM yerine iki organ öneriyorum. Aslinda geçmişinde de biraz var. Bir Cumhuriyet Senatosu öneriyorum. MGK yerine Güvenlik ve Savunma Konseyi, Anayasa Konseyi kurulmali. Bir de yari başkanlik benzeri ve Başkanligin seçtigi Hükümet. Halk nedir? Işte bu Kongre. Türkiye’ye özgü Temsilciler Meclisi. Türkiye’de 81 il var. Ben aslinda Türkiye için 7 Eyalet Kürt, l8’i Türk nüfusun yogun oldugu 25 bölge, diger kimlikleri reddetmeden bir yapilanma düşündüm, bunlarin yerel yönetim parlamentolari olur.
(Atina şehir devleti gibi.)
Evet, biraz benziyor, bir nevi Almanya’daki eyalet sistemi gibi. 81 il anlamsız. Kültürel, sosyal, anlamlı bir karşılığı yok.
(Ekonomik anlamda da büyük yük getiriyor.)
Doğru. Ve yerel bölgelere dayalı bir Temsilciler Kongresi olabilir. Ulus reformu; ulus kendini tanımlamalı. Türkiye’ye vatandaşlık bağı ile bağlı olan herkes Türk’tür demek yanlış. Mustafa Kemal’de bu yok. Halkı Türkleştirmeye çalışmıyor. “Ne Mutlu Türküm Diyene” derken söylediği, Türkmenler, Yörükler vb. grupların kendi Türklüklerini ifade etmelerini sağlamak içindir. Bunu ne Araplar ne de Kürtler için söyledi. Gönüllü kendini Türk hissetmeye karşı değilim. Kültürel kimliklere dayalı, bunu tanıyan bir ulus reformu öneriyorum. Vatandaşlık kültürel kimlikleri kabul eden, kendi kültürel varlıklarına dayalı ulus vatandaşlığıdır. Herkesi zorla Türk saymak yerine, Türkiyeli ya da Türkiye ulusu vatandaşı. Amerika’da da böyledir. Baskın Oran’lar da belli ölçüde bunu tartışıyor.
(Türkiyelilik bir üst kimlik mi?)
Evet. Benim adıma bunu yazabilirsiniz. Ben Kürt ulusundanım ve Türkiye ulus vatandaşıyım. Bu manşet olabilir. Demokratik reform; 25 bölgeyi az önce açmıştım. Ekonomik , sosyal, kültürel anlamı olan bütünlükler olmalı. Bu bir nevi konfederasyon olur. Devlet var üstte. Arada halkla devlet arasında yerele dayalı temsilciler şeyi var. Bu temsilcilerin seçtiği bir üst temsilciler meclisi olmalıdır. Türkiye demokratik konfederalizmini böyle tarif ediyorum. Türkiyeli ulus kimliği üst ulus kimliğidir. Hepimizi bağlayan bir Türkiyeli ulus kimliği ancak böyle yaratılabilir. (Ulus-Devletin Çöküşü kitabını tekrar işaret ederek)
Bu kitap ulus-devletin çöküşünü belli ölçüde açmış. Türkiye yarın öbür gün hızla bu noktaya gelecek. Nasıl bir devlet? Türkiye Cumhuriyeti Devleti, Türkiye Demokratik Cumhuriyeti olarak bile değiştirilebilir. Mustafa Kemal "Türk Devleti” kavramını kullanmadı. O dönem “Paşam, Türk Cumhuriyeti diyelim” diyenlere “Hayır, Türkiye Cumhuriyeti diyeceğiz” demiştir. Biz nasıl Türkiye Büyük Millet Meclisi diyorsak, Türkiye Cumhuriyeti Devleti diyorsak, Türkiye ulusu da deriz. Mustafa Kemal, “Türkiye Cumhuriyeti olacak” diyor. Daha sonra 1930’larda Mahmut Esat Bozkurt gibilerle bu Türklük şeyi gelişti.
Arap, Türk, Kürt konfederalizmi olabilir. Bunlar tartışılsın. Daha önce Demokratik Cumhuriyet, Özgür Yurttaş kavramları demiştim, bunları tartışın demiştim. Bu kavramları da basın yayın ve çeşitli çevreler üzerinden ayrıntılı tartışın. Bu tartışmalar bir iki yıl sürebilir. Derinleşin. Dört reform, bu Türkiye’yi kurtuluşa götürür. Başka yolu yok. İki yol var: Ya İkinci Sevr’dir, katliam getirir, ya da bu yol. Doğru yol budur.
(Avrupa ve Türkiye’de aydın çevrelere bu konuları tartışmaları için yeterince basın yayın alanında fırsat verilmemektedir. Bu konuda şikayetler söz konusu.)
Bir mektupla bunu bütün çevrelere iletin. Bu çizgiyi net açtım. Bütün yayın organlarında, Diyarbakır’daki yerel basında da herkese demokratik konfederalizm çizgisini yoğun biçimde tartışsınlar diyorum. Bu çözüm getirir. Yoksa Çeçenya ve Filistin’deki tıkanmaya, Irak’taki katliama götürür. Avrupa üç yüz yıl savaştı, sonuçta bu noktaya geldi. Türkiye’yi uyarıyorum: Operasyonlarla olmaz. Avrupa üç yüz yıl savaştı, birlik noktasına geldi. Avrupa’nın yaptıklarını Türkiye’de de yapalım. Kürtleri uyarıyorum, Aydını, siyasetçisi oturuyorlar. Siyasetçiysen düşünceni ortaya koy. Bunlar benim politik görüşlerim. Ben burada bu politik çizgiyi yürütüyorum. Görevdir. Benim için kutsaldır. Bunu özgürlük için tekrar tekrar söylüyorum. Bununla Diyarbakır da, Botan da çözülür; Kürt’ü de, Türk’ü de kurtulur. Yoksa ABD tepenize biner, hepinizi süründürür.
Bu projeyi 1 Mayıs kutlamalarına, Mayıs ayı olması itibariyle Deniz’lerin, Mahir’lerin ve şehitlerimizin anısına adıyorum. Onların özlemi buydu. Dikkat edin; ben burada devleti karalamadım. Devlet aslında benim düşüncelerimi alıyor ama kendi imbiğinden geçiriyor. Bunu kabul etmiyorum. Diyalog gelişmeli. DTH için de söylüyorum: Bu önerdiğim reformlar çerçevesinde program ve tüzüklerini hazırlamaya çağırıyorum. DTH kanunlara uygun bir tartışma yaşamalı. Kendi kongrelerine gidebilirler, hızla partileşmeliler, Demokratik Toplum partisi olarak, Celal Doğan benzeri ittifaklar gelişmeli. Siz de görüşebilirsiniz. Ben hemen yapın demiyorum, belli bir zaman içinde bunu yaparlar. Ama Kürtler için de şiddetle politika yapmaya ihtiyaç var.
(l2 Mayıs’ta AİHM kararını sözlü olarak açıklayacak, daha sonra yazılı olarak bildirecek.)
Bu karar çözüme bir katkı sunabilir mi? Ne düşünüyorsunuz?
(Yeniden yargılama kararı verilebilir; ama yeniden yargılama için bizim Bakanlar Komitesi’ne başvuru yapmamız gerekiyor.)
Yeniden yargılama eskisi gibi mi olacak?
(Büyük olasılıkla.)
Adalet Bakanı’nın bugün söyledikleri vardı radyoda.
(Evet, AİHM kararı yeni açılımlar getirebilir, kararı görmek gerektiğini söylüyor. Ama Avrupa büyükelçilerinin size yönelik açıklamaları olumlu değildi.)
O Politiktir, onu demiyorum. Yeniden yargılamayı daha sonra tartışırız. Bu karar çözüme yönelik açılımlar getirebilirse iyi olur.
Halk Kongresi için olağanüstü kongreye gitsinler. Temel yasasını hazırlamaya çağırıyorum. Sosyal Komite'yi birden çok komiteye bölebilirler. Bir araya gelemeyebilirler, tele-konferans biçiminde yapabilirler. Eğer yapmamışlarsa Halk Kongresi’ne ilişkin bunları söylüyorum.
(Sağlığınız nasıl?)
İyiyim. Fazla bir sıkıntım yok. Ama bilinen sağlık sorunlarım, boğaz ağrım devam ediyor. Aslında CPT gelse onlarla biraz bu konuyu tartışabilirim.
(Görevliler sürenin dolduğunu söyledi. “Bir şeye ihtiyacınız var mı” diye sorduk.)
Geçen hafta belirtmiştim, ayrica getirdiginiz temelde kitaplar getirmeye devam edebilirsiniz. Cezaevindekilere de kendilerini yeniden bu temelde özgürleştirmelerini öneriyorum. Herkese selam ve saygilar. Aileden gelen oldu mu? Hava geldi mi?
(Bu hafta aileden gelen olmadı.)
Selamlarımı söyleyin. İyi günler.
|
|
|
|
|
 |
Yazdir Yorum Ekle
(Not: Yorum sadece üyeler tarafından yazılabılınır. Yazılan yorumlar yönetim tarafından onaylanmak için beklemeye alınıyor.)
| |
|