Sahnede olmak ve izleyenlerle gözgöze gelirken yaptığın sanatın anlamını kavramak sanatcı olmanın bir kıstasıdır ve de en güzel yanıdır. Eğer baktığın gözlerde bir anlam bulamıyorsan, o sahnede yaptığın sey sadece zaman öldürmedir. Sanat uyapmanın en güzel yanı, yaptığın ürünün başkalarınca bir anlam bulması değilmidir ki? Bizler yani Kürt sanatçılar bu duyguları bu süreçte belkide en yoğun, en çok yaşayanlarız veya olmamız gerekir, çünkü bir parçası olduğumuz Kürt halkı, var veya yok aolmanın noktasında. Kürt Özgürlük Mücadelesiyle sanata merhaba diyenler, yada sanatın ufkunu Özgürlük Mücadelesinde tanıyıp kavrayanlar, yani Kürt sanatçıları. Santa kulandığımız dili, sanatda imgelere dönüştürdüğümüz olguları, sanatımıza eşsiz güzelik katan temaları, kısacası sanat yapma gücünü Özgürlük Mücadelesinden öğrendik, aldık, almaktayız... Bizler geçekten sanatı en anlamlı ve en güzel yanı olan halkla buluşmayı Özgürlük Mücadelesinden öğrendik. Dışta kalan, içte olan, zaman zaman kendini otorite sanıp saldıran, eleştiren ama kürkçü dükanı misali, yin dönen, dış kulvarlarda dolaşsa da ama, Özgürlük mücadelesinın kapıları olmadan hiç bir çıkış bulamıyan Kürt sanatçıları!... bizler ancak Özgürlük Mücadelesi varsa varız, yoksa başkalaşır, devşirmeleşir, çirkinleşir yaşarız, eğer o da yaşamsa? Özgülük Mücadelesi sanat hanemizin rekleri, ilhamı, yaşam direnci, bu hepimiz için böyle, Özgürlüğü haykıran, uğrunda şavaşan ve teredüt etmede can veren gerillalar, özgürlük Mücadelesini yegane teminatı ve onlarda bizleri seviyor diliyor, izliyor, ama onlar bu tarihi dönemeçde, var olup yok olma direnişini muhteşem bir kahramalıkla sergilerken onların yanında, yakınında, en azında dünyasında olabilmeliyiz, değilsek biz yeyin arayışındayız? Özgürlük mücadelesini anlamlılaştıran, ona can veren, onu inaçlaştırıp yaşamlaştıran kahraman Kürt ahlkı, ölümleri dahi yaşamla buluşturduğu serhildanları yaparken, onların içinde, onlarla beraber soluk alıp vermemiz gerekir. Yoksa biz nerenin sanatındayız? Ve bütün değerlere bir anlam yükleyen, özgürlüğün en vazgeçilmez, yaşamın olmasa olmazı olduğunu bizlere kavratan. Özgürlük Mücadelesini bir kelimeyle başlatıp, binleri, yüzbinleri, milyonları yeniden kendisiyle, tarihiyle, insan olmanın gerekleriyle yüzleştiren Reber APO, inanılmaz koşular altında direniyorsa, bize düşen ne ola? Çok partizanca gelsede, çok siyasi, çok radikal densede, bizlere Kürt sanatı anlamında ruh veren gerçeklik PKK dir ve onu yaratan olgu Reber APO’dur. Ozaman ona karşı hasasiyet, ona karşı saygı, ona karşı duyarlılık, ona karşı sevgi, aslında özümüze, gerçek kişiliklerimize, insanlığımıza, Kürtlüğümüze olan değilmi? Evet aynen öyle, bizler Reber APO yu sevdikçe, ona yakın durdukça, onu korudukça, aslında bizi bir yapan beliklerimizi seviyor, koruyor, saygı duyor oluyoruz. Öyle bir süreçteyiz ki eğer yanılır da, en ufak bir hataya düşersek tarih tarafından ebedi lanetleneceğiz. Öyle bir dönemeçteyiz ki, Özgürlük Mücadelesini yükseltmesek, sisli, bulanık, sinsi oyunların kurbanı olur ve tarihe lanetlenmiş bir nesil olarak nakşoluruz. Öyle bir andayız ki, bileşirsek, seversek, teredüt etmesek ebedi bir özgürlüğün yolunu açmış olacağız. Sanatın özü sevgidir, güzeliktir ve insan olgusudur. Özgürlük mücadelesini istemleriyle örtüşen bu özü yakalarsak, hem sanatçı olmanın kıstaslarını kendimizde ebedileştireceğiz, hem de bu tarihi dönemeçte inkar ve imha ile yüz yüze olan kahraman halkımızı, gerilamızı ve varlık nedenimiz Reber APO’ la bütüleşmiş oluruz. Sanatın gücünü en çok bu günlerde vurgulayark haykırmalıyız. Sanat; her koşul altında, her türlü baskı içinde, doğruyu haykırmaksa haykıralım. Sahneye cıktığımızda ve bizi seven o kitlenin gözlerine baktığımızda içimiz rahat, yüreğimiz huzur dolu olmalı. O bakışlarda aynı duyguları paylaştığımızı sezinliyorsak, demeki biz Reber APO’nun bilgilerini, Özgürlük Mücadelesini emeklerini, ve sanatı yaratmanı sevgisini hak ediyoruzdur. Yoksa şarkılarda lafları sıralamk, tiyatroda hareketleri ard arda yapmanı, filmerde fotoraf karelerini peş peşe sıralamanın, fırçamızı rekler batırıp çıkarmanın, kalemizden dökülen mürekebi boşa akıtmanın dışında bir şey yapmış olmayız. Bu doğru şimdilik Kürt sanatçısını tek doğrusudu, çünkü paçası olduğumuz halk imha ile yüz yüzedir. İnsanlık kazanacak Sanat kazanacak Mazlum halklar kazanacak
|
|