Em di pêvajoyeke ku dikare dîroka têkoşîn û gel de girîng bê binavkirin re derbas dibin. Heger em di vê pêvajoyê de berpirsyarî û wezîfeyên dikevin ser milên xwe bi cih bînin, dê mumkûn be em bi tîpên zêrîn gotina “em serfiraz bûn” di dîrokê de binivîsînin. Gotina “Em serfiraz in” ji bo me wateyeke wê ya mezin û kûr îfade dike, heye. Ji ber vê yekê jî ji bo me berpirsyariyeke mezin e ku em gotina “Em serfiraz in” bikin malê dîrokê. Tenê bi vê yekê namîne, her wiha wê were wateya ku me berpirsyariya xwe ya li hemberî şehîdan jî pêk aniye.

Gotina “Em serfiraz in” li zîndana Amedê hevalê Kemal Pîr bi lêv kiribû. Beriya sala 1982’an her çiqas berxwedaneke lehengî hatibû nîşandan jî, zilma mêtingeran li zîndana Amedê gihîştibû asta wehşetê. Di pêvajoyeke wiha de dema berxwedana mezin a     rojiya mirinê ya 14’ê temmûzê dest pê kir, hevalê Kemal Pîr, bi standina                     nefeseke kûr re gotina, “Ey Azadî, tu çiqasî bedew î” bi kar tîne. Piştî ku ji dadgehê vedigerin hucreyan jî gotina “Em serfîraz in” diqîre. Dema hevalê Kemal Pîr gotinên “Ey Azadî tu çiqasî bedew î” û “Em serfiraz in” bi kar tînê, şahiyeke bêhempa dijî. Ji ber vê yekê     jî ji qêrîna “di asta ku di riya wê de bimire, ji azadiyê hez dike” jî paşde namîne.

Ev gotinên hevalê Kemal Pîr, ji bo me ferman û berpirsyariyên wiha ne ku pêwîst e pêk werin. Heta îro           girêdayîbûna bi vê fermanê, li gorî berpirsyarî û zanistiya vê yekê tevger ji bo me bingeh bû. Îro jî, sibê jî em ê bi heman berpirsyarî û zanistiyê tevbigerin.

Ev gotinên hevalê Kemal Pîr,  li ser me ferz dike ku em bêtir mîna fermanê bigirin dest, bi berpirsyarî û zanistî tevbigerin. Pêvajoya em tê re derbas dibin, tê wateya pêvajoya ku her yek ji me li ser kûr bibe û li gorî vê yekê tevbigere. Her wiha ev pêvajo li ser me ferz dike ku tam mîna Apociyekê/î em tevbigerin. Destnîşankirina Rêber Apo ya ji bo milîtanekî PKK’î “Mêze dike fêm dike, pêk tîne, têdigihije” ye. Ev tespîta Rêber Apo, şêwaza tevgera ku pêwîst e milîtanên PKK’î esas bigirin û girîngiya demê ji bo wî destnîşan dike. Pêvajoya em tê de ne jî, bi heman rengî ye. Li me, di şêwazê tevgerê de sivikayî, di demê de derengnemanê ferz dike.

Serhildanên gel ên bi meşa Botanê dest pê kirin û di Newrozê de gihîştin zîrveyê, berxwedana li Gabarê dest pê kir û li Zapê gihîşt zîrveyê, bûn amadekarê pêvajoya di girîngiya dîrokî de ya niha em dijîn.

Ji aliyê hêzên şerê taybet ve ji bo AKP û Fethullahvanan roleke taybet hatibû dayîn da ku welatê me ji nû ve ji aliyê bîrdozî û siyasî ve dagir bikin. Lê belê di vê pêvajoyê de bi berxwedan û pêngavan ev yek hate darbekirin. Li dijî gerîla, şêwaza tevgerê û taktîkê yê bi artêşa taybet ku di qada leşkerî de rejîmê xwe organîze kiribû, têk çû. Li hemberî van jî gelê bi xwe pêşengiya xwe dike, bi rêberiya pêşengê xwe, derxiste holê ku tevgera gel a rêxistinkirî û zanistî tu caran têk naçe. Gelê me rewabûna xwe ava kir, mîna Rêber Apo jî dibêje rastiya ku dikare “demokrasiya bêdewlet saz bike” danî holê. Ev rastî di pêvajoya em tê re derbas dibin de rastiya berpirsyariyê nîşanî me dide.

Pêngava me ya “Êdî Bes e” kete pêvajoyeke nû. Di pêvajoya li paş ma de pêngava “Êdî Bes e” encamên erênî afirandin. Di pêvajoya borî de encamên ku pêngava “Êdî Bes e” afirandin ji yên dihatin hêvîkirin bêtir bûn. Pêngava “Êdî Bes e” hemû gelê me hembêz kir û li hemberî tevahiya paşverûtiyên têne kirin gihîşte asta, “Êdî Bes e”. Tenê bi vê jî bi sînor nema, di asta rêxistinî û kadroyî de jî ji bo kêmasiyên em dijîn jî hate gotin “Êdî Bes e”. Wateya van tevan vekirî ye: Ji bo hemû kêmasiyên heta îro me jiya, ji bo hemû paşverûtiyan tê gotin “Êdî Bes e”. Ev dide xuyakirin ku ji bo têkoşîna me û gelê me destkeftiyeke çawa heye, her wiha em di pêvajoyeke çawa re derbas dibin.

Li vir divê şaş neyê fêmkirin ku her tişt li gorî pêwîstiya wê pêk hat û encama ku derkete holê ji ber tiştên ku me kirin hate bidestxistin. Fikirîna wiha dê were wateya şaşî û xwe xapandinê. Hin tişt hatin kirin. Ev tiştên ku pêwîst bûn em bikin. Pêwîstiya wan sozan bûn ku ji bo gel û hevalên şehîd me dabûn. Xizmeteke ku pêwîst e bi cih were. Lê belê ev ne bes in. Ev encameke ku bi pêkanîna ji dehan yekê tiştê em bikine. Heger hêza me ya mayî jî me karibûya têxin tevgerê, me dê ji van encaman gelekî mezintir tişt bi dest bixista. Pêwîst e ev yek bê dîtin. Amadekarê destkeftiyên heyî jî Rêbertî ye. Berxwedana Rêbertî ya li Îmraliyê, tevî tecrîd û helwesta tunekirinê, ew lîstina rola xwe bû sedem ku encameke bi vî rengî bê bidestxistin. Destekftiyên li holê, li ser vê bingehê encamên tercîha gelê ku Rêbertiya xwe dişopînê û li gorî tespîtên Rêbertiya xwe tev digere ne. Bi dîtina van rastiyan divê encamên hatine bidestxistin û pêvajoya em tê re derbas dibin were watedarkirin. 

Di pêvajoya em tê re derbas dibin de rejîma şerê taybet dixwaze têkçûna jiyî ye berovajî bike. Hewl dide ku aloziya naxweyî bike malê civakê û li welatê me şerê qirêj berfirehtir bike. Bi vî rengî dixwaze yekitiya hundirîn a ji hev belav bûye careke din pêk bîne. Li hemberî vê nêzîkatiya rejîma şerê taybet,  divê tevgereke bihîstyartir û derfetê nade sistiyê were nîşandan. Divê bi gotinên “Em serfiraz in, hin encam me bi dest xistin” sistî çênebe. Ev gelekî xeter e.  Hem ji aliyê nêzîkahî hem jî ji aliyê encamên hatine bidestxistin ve ev yek wiha ye. Di vê qonaxê de, divê em pirsa, “Me çi kiriye ku em li ser razên” ji xwe bikin û tu caran em ji bîr nekin ku destkeftiyên heyî encamên berxwedana lehengî ya şehîdên me ne. Ev pêwîstiyeke exlaqî, wijdanî û şoreşgerî ye.

Pêngava me ya “Êdî Bes e” di pêvajoya borî de encamên serkeftî derxistin holê. Lê ev nayê wateya ku pêngava “Êdî Bes e” bi dawî bûye. Nêzîkahiyeke bi vî rengî şaş e. Pêngava me ya “Êdî Bes e” dikeve qonaxeke nû. Ev jî tê wê wateyê ku destkeftiyên heta niha hatine bidestxistin, bibin hêz û rêxistinbûyîneke berbiçav.  Ev, her wiha tê wateya bilindtirkirina berxwedana me ya heyî.

Rêber Apo wezîfeya “Hestyarkirina dewletê ji bo demokrasiyê” û Demokratîzekirina civakê” daniye ber me. Hestyarkirina dewletê ji bo demokrasiyê, di hilbijartinên giştî, hilbijartinên herêmî û xistina tevgerê ya hêzên demokrasiyê de gihandina demokrasiyê ya ewlekariyê bi qanûnî dikare pêk were. Demokratîzekirina civakê tiştekî cuda ye. Tê wateya bêdewletiyê û bêyî ku xwe bispêrê dewletê, bi têrbûna xweser, bi bikaranîna dînamîkên civakî û bi hêza wê ya xweser, sazkirin, pêşxistin û parastina demokrasiyê ye. Di pêvajoya ku pêngava “Êdî Bes e” dikeve asteke nû de, pêwîst e berpirsyarî û wezîfeyên me li gorî vê yekê bêne destnîşankirin.

Di demeke ku di dîroka têkoşîn û gel de di pêvajoyeke girîng re em derbas dibin, heger em berpirsyarî û wezîfeyên ku pêngava me ya “Êdî Bes e” li ser me ferz dike bi cih bînin, mîna hevalê Kemal Pîr jî dibêje, em ê derfeta em bêjin, “Em serfiraz in”, “Azadî tu çiqasî bedew î” bi dest bixin.