Gelên Kurdistan û Tirkiyeyê 18'ê Gulanê mîna rojeke dîrokî û destpêkeke nû girtine dest. Ji ber vê yekê jî destpêkirina merheleya 2'yemîn a pêngava "Êdî Bes e" a di 18'ê Gulanê de girîngiiya pêngavê qat qat zêde kiriye.

Slogana bingehîn a pêngava "Êdî Bes e" ku hate aşkerakirin derbasî merheleya 2'yemîn bûye, "Ji îşkenceya li Îmraliyê re bes e" hatiye destnîşankirin. Ev slogana ku di pêvajoya em tê re derbas dibin de herî baş pêngava "Êdî Bes e" rawe dike. Slogan girîng in. Dema rast û di cih de bên bikaranîn bandora wan ji texmînan zêdetir e. "Ji îşkenceya li Îmraliyê re bes e" jî di vê wateyê de wê bandoreke mezin biafirîne.

Mîna di navlêkirina erdnîgarî-cografîk de Îmralî mîna gravekê tenê divê neyê dîtin. Rêber Apo ku li Îmraliyê girtiye jî mîna girtiyekî ji rêzê divê neyê dîtin. Li Îmraliyê rastiya gelê kurd û Rêberiya wî ya bi vê rastiyê re bûye yek dinimîne. Li wir di navbera vê Rêberiyê û rejîma serdest-metînger de têkoşîneke bêhempa didome.

Hin derdor dikarin mîna têkoşîneke du aliyên dijber teng binirxînin. Lê belê têkoşîna li Îmraliyê hîn berfirehtir û mezintir e. Di her qada jiyanê de, hemû rêbazên têkoşînê di nav hev de tên bikaranîn. Ev yek rastiya têkoşîna li Îmraliyê berdewam dike bi hemû zelaliya xwe radixe ber çavan.

Li Îmraliyê di navbera îradeya gelê kurd û rejîma bi statuyên taybet hatiye xemilandin de têkoşîn didome. Dema behsa şer jî tê kirin tiştê tê xwestin were îfadekirin gelo ne ev e? Îradeyên dijber dixwazin li hemberî hev serdestiyê pêk bînin û li ser vê bingehê heger bikevin nava çalakiyê, navlêkirina vê ji şer pê de ne tiştekî din e.

Pêngava "Êdî bes e" di nava rastiyeke wisa de derdasî merheleya 2’yemîn bûye. Têkoşîna Rizgariya Kurdistanê her dem 18'ê Gulanê mîna rojeke biryarbûn û destpêkeke nû ya têkoşînê girtiye dest. Di 18'ê gulana 1977'an de wisa kiriye. Qetilkirina Hakî Karer mîna destpêkeke komplo û pêvajoya tasfiyekirinê nirxandiye. Li hemberî vê yekê gihiştiye biryarbûna xweparastin û bihêzkirina rêxistinbûyina xwe. Di 18'ê gulana 2007'an de jî heman nêzîkahî nîşan daye. Di xweparastina rewa de pêvajoyeke nû daye destpêkirin. Gihiştiye biryarbûna ji nû ve rêxistinkirina gel a li ser bingehê komunal-demokratîk. Bi vê yekê îlan kiriye ku rejîma şerê taybet a mêtinger û li hemberî siyaseta îmhayê ne bê alternatîf e. Pêwîstiyên vê yekê bi cih anîne. Pêvajoya li pey me maye jî îsbata herî berbiçav a vê yekê ye.

Merheleya 2’yemîn a pêngava "Êdî bes e" li ser bingeheke wisa bilind bûye û şîara, "Ji îşkenceya li Îmraliyê re bes e" hilbijartiye. Bi slogana "Ji îşkenceya li Îmraliyê re bes e" re tê wateya derxistina asteke nû ya têkoşîna ji bo azadiya Rêber Apo û gelê kurd e. Dema bi xwedîderketina Rêber Apo re têkoşîn were bilindkirin, azadiya Rêber Apo û ya gelê me wê pêk were. Ev azadî di heman nirxî de ne.

Bi vê hevgirtinê re, merheleya 2’yemîn a pêngava "Êdî bes e" wê bigihije armanca xwe. Di dema derbasbûna merheleya 2’yemîn a pêngava "Êdî bes e" de ne tenê gelê kurd dibêje "Êdî bes e". Gelê Tirkiyeyê jî êdî dest pê kiriye dibêje "Êdî bes e". Sêhra gotina "Êdî bes e" gelê tirk jî dorpêç kiriye û xistiye bin bandora xwe. Ev pêşveçûneke girîng a pêwîst e û diviya li ber çavan bê girtin.

Heta roja me rejîma şerê taybet a tirk xwest gel jî bike hevparê şerê kirêt -ê li Kurdistanê hewl da. Bi xwespartina bîrdoziya şoven û faşîst, xwest gelê Tirkiyeyê bi yê Kurdistanê re bibe dijmin. Her çiqas di serkeftina vê yekê de hin gav hatibin avêtin jî, ev pêvajo dageriyaya berevajiya vê daxwazê.

Li Tirkiyeyê aloziyên siyasî, aborî û civakî bi hevkûrtirkirinê berfireh dibin. Nerazîbûna gel a li hemberî rejîma şerê taybet zêde dibe. Dewlet û artêşa ku heta roja me di nava gel de mîna tabûyekê bû, niha ketine lêpirsînê û bûne mijara guftûgoyê. Di nava gel de dengên ku dibêjin ji dewlet û artêşê bawer nakin bilind dibin. Vê yekê jî ji bo gelê Tirkiyeyê jî bikaribe bibêje "Êdî bes e" derfet afirandine.

Li Tirkiyeyê pêkhatina karyaneke aborî û gihiştina vê yekê ya teqînê niha mîna bijarkekê xwe nîşan dide. Nîşaneyên karyaneke cidî ya aborî bi zêdeyî xwe dane der. Dîsa îşaretên ku aloziyeke siyasî ya mezin peyda bibe jî bi zêdeyî xuya dikin. Di şertên bi vî rengî de ji bo gelê Tirkiyeyê jî ji bijarka ku bêje "Êdî bes e" pê de riyeke din namîne.

Pêwîst e mitînga di 1'ê heziranê de li Stenbolê bê lidarxistin jî di vê çarçoveyê de bê nirxandin. Li Stenbolê kedkar, rewşenbîr, demokrat, şoreşger û hwd. derdorên Tirkiyeyî wê bêjin "Êdî bes e" û "Ji bo pirsgirêka kurd çareseriya demokratîk bînin". Li Stenbolê di 1'ê hezîranê de wê bi dengekî bilind bînin ziman ku pirsgirêka kurd a Tirkiyeyê ye. Deng û dengvedana wê dê bilind bibe. Bandor û dengvedana vê yekê wê zêde be.

1'ê hezîranê rojeke girîng e. Hem ji ber "Êdî Bes e" û "Ji bo pirsgirêka kurd çareseriya demokratîk", hem jî roja salvegera şahedeta Huseyin Cevahir e ku ji bo tevgera şoreşger a Tirkiyeyê xwediyê kedeke mezin e û mîrasa me ya hevbeş e.

Huseyin Cevahîr bi xwe jî xwediyê nêrîn û perspektîfê bû. Wî jî pirsgirêka kurd ji pirsgirêka Tirkiyeyê cuda nedît û li dij girtina dest a pirsgirêka kurd a di nava sînorên teng yên dewletê de bû. Ev rastî wateya pêngava "Êdî bes e" bihêztir dike.

Pêngava "Êdî bes e" ku bi 18'ê Gulanê re derbasî marhaleya 2’yem bû, bi 1'ê hezîranê re gihiştiye wateyeke bihêztir.

Bi vê yekê re 1'ê hezîranê gihiştiye 18'ê Gulanê. 1'ê hdzîranê wê bibe rojeke ku 18'ê Gulanê temam bike û li qadên mitîngê de kedkar, şoreşger, rewşenbîr, demokrat û welatparêzên Tirkiyeyê û Kurdistanê, wê bi hev re bilêvkirina gotinên, "Êdî bes e", "ji bo pirsgirêka kurd çareseriya demokratîk", "Ji îşkenceya li Îmraliyê re bes e" bijîn.