İlk defa yazıyorum sizlere, belki de cesaretsizlikti,
belki de korku ya da bir eziklikti bundan önce yazmamı engelleyen...
Bu satırları yazarken görkemli gözlerinizi hissediyorum omuzumun arkasından,
bir an dönüyorum görebilme umuduyla,
yoksunuz ama her zaman da varsınız can yoldaşlarım,
komutanlarım, değerli halkım ve yaşam gücüm...

Kimi zaman güvercin olup pencereye konar izlersiniz bizleri ardından uçarsınız...
Kimi zaman şahin olup dağın zirvesine konar izlerisiniz bizleri ardından uçarsınız...
Kimi zaman kelebek olup omuzlarımıza konar izlersiniz bizleri ardından uçarsınız...

Uçarsınız hiç yollunuzdan şaşmadan tüm heybetinizle uçarsınız...
Uçarsınız tüm engelleri aşarak...
Uçarsınız gözünüzü hiç ama hiç kaçirmadan...

Yanlışa karşı doğru yu bulmak için bakışlarınız keskinleşir...
Gerçeğin güzelliğinde parlar gözleriniz tüm sadeliğiyle...

Sizler gerçeğin doruğuna ulaşmış değerli öncülerim, şehitlerimiz...
Sizleri unutan ölür gider...
Çürür dirhem dirhem...
Erir ve yok olur, erir ve yok olur...

Soylu Güneşin kucakladığı yıldızlar deryasının sahipleri...
Bir şairin deyimiyle Güneş batımında zıfri karanlık ta çoğalırsınız...
Işığınız ışık tutar özgürlüğün yolunu arayanlara...
Geceleri Güneşimize nöbet tutar...
Sabahları yerinizi gökyüzünün yüreği serinleten maviliğine bırakarak....
Güneşin ışınlarına karışarak yayılırsınız doğanın her bir yerine...

Her yeni filizlenen tohuma adınız verilir ardı ardına...
Ardıllarınız, yıldızlar... yıldızlar gibi çoğalır...

Amed patlamasında düşmanın vahşi saldırısı sonucunda Yaşamını yitiren halkımızın, miniklerimiz Zilan, Şilan, Mizgin, Evin.......... anısına

Berfîn Dilav