Sevgili ANNE!Sabahin ilk işiklarinda,hayatimin tümanlamsiz ifadelerini uzaklara atarak,senden kaptiğim sevinçlerimi haykiriyorum,Isirgan otlari arasinda geçmesi emr edilmiş hayatimizin en onmaz ve onarilmaz yaralarini sarmaya başladiğimizdan bu yana katlimize yazilan fermanla,biz dönüşü özyaşlariyla bezeli yolculuklara misafir etti.Her misafirlik sonrasi yaşanan düş kirikliklari bu kez yaşanmayacakti.Cünkü Yitik Bayram sabahlari süründüğümüz kokularimizi,sevinçleri ellerinden alinmiş çocuklara hediye ettik.Ve çocukluğumuzun ardinda kalmiş acilarimizi ANNELERIMIZIN dudaklarindan dökülen TILILILERE gömmüştük.Aci nedir?Korku neredene icat edildi?Umut hangi yolculuklara çikmiştir?Sevda yelkenlerini nerede suya indirdi?Tanri bana neden gülümsedi?Beynimin en ucra köşelerini meşgul eden daha nice sorular karsinda oldukça kisirim ANEN.Sana bir cevap veremezsem beni simdiden bağişla.Bağişla ki MEZOPOTAMYA'da TANRILARLA yarişa giren TIRANLAR utansin.Utancimi gizledigim bir cagda nereden bilebilirdim ki yüzümdeki isaretler beni kahr edecekti.

                      Sevgili ANNE!Bayram sabahlari süründüğüm kokulari,bu azizi cografyanın çocuklarina birakiyorum.Oyle ki,her koklayacağin çocuk ben kokacağim.Öyle ki,mektuplari yasaklanmiş nice yoldaşim,her seher türküsü çalindiğinda benim adima sana selamlar çakacaklar antimilitaristçe.Ve ben biliyorum ki ANNE,en görkemli zaferleri toplayacaksin ardimdan kina yaktiğin elerinle.O ellerin ki,samar ile simarma arasinda bana köprüler kurmustu.Ben hayati kavramaya ve cevaplari uzaklarda kalan sorularla mesgulken,sen bana umutlar biriktiriyordun gözyaslarinla.Issiz yagmurlar sonrasinda birlikte nasıl da husu içinde dinlemistik OZGURLUK TURKUSUNU.Uzanmasi karsisinda ellerimin teteiklerde dolandiği saatlerde sinir uclarinda yağmalaniyordu sehirler.

                     Ensemde duruyor kirli bakişlar

                     Ayrilik kimligimize yazildigindan bu yana

                                             voltaya cikardik seherde

                     Artik ölümler de kir kokuyor ANNE!

                     Ve hiç bir ölüm,ayirmiyor acilari bizde

                     Sevgili ANNE!Ölümü bu kadar mübah kilan bir dünyada,hayatimizdaki tüm renkleri yaşama ayarladik.Bilinenin ötesindekilerle uğrasmayi öğretmiştin bana.Belki de bu güne kadar bildiğim en adamakilli gerçekti bu.Her şey bir yana sadece bu geröek için bile sana bir ömür borcum vardi aslinda.Bir evlat anasina ömür borcu taşirmi demesin kimseler.Elbetteki taşir hem de varolan ve varolmayi bekleyen tüm gerçekleri kıskandıracak kadar hisseder bunu.Aldiğim her nefes için kimseye borçlu ölmedim senden gayri.BORCUNU CANINLA ODEMESEYDIN KESKE''diye soylenen KUTASNMIS sesini duyar gibiyim.Bağişla ANNE,bir canim vardi halkima ve sana adayacağim bir de bakişlarim.Ben bakişlarimi umuda ve gelecek guzel gunlere biraktim.    

                      Sevgili ANNE!Simdilerde sana doğru esen rugarlarda dinliyorum ULKEMIN TURKUSUNU.Tadina varilmamiş esmerlikteki öpücüklerimin gölgesini saklayacak bir adres bilir misn?Ben bu adresi bulma arayişinda vuruldum belki ama eminim ki yoldaşlarim ve dostlarim bulacaklardir o hazineyi.Her adreste ölümün erkenciligi ve zamansiz gelisi sorgulaniyor,belki de cevapanmasi en zor sorularin başinda gelir.Ancak ülkemde bu soru anlamini yitireli insanlar vuruluyor.Zamanin kiyisinda yerleşik halde duram duygularimin sana bir çift lafı var ANNE!!!MERHAMETLI ELLERINLE OP BENI...

                      Yüzünün kutsanmiş yanlarini seriyorum güğe

                      Gelisindeki bakislarimi topluyorum simdilerde

                      Neden güneşe bu kadar benziyorsun

                      Cansız'liğima sakin isimler ariyorum nicedir

                      Nicedir hoyrat birakilmiş haykirişlarimi dizginliyorum

                      Eyvah!Uzakliğin,tuzaklar yerleştiriyor suretime