| |
| Eklenme Tarihi: 28.12.2006 Saat: 20:47 |
|
|
Ellerim şakağım da, döne döne başımın üstünde bir kentin iniltisi. Şükrederek bulanıyoruz rengine bu rast gitmeyişlere. Ve günler hala dünlerin ikizi. Gri çığlıkların içinde bir değişim dediğim yüzündür sana verdiğim sözüm.
Kuru çırpınışlar
Ve bulanık hayaller tayfalarının bulvarlarında çekiyoruz kürekleri... deniz çok uzak. Melanetin keneleri yapışıyor damarlarıma. Sana acılar vaat ediyorum istemeye istemeye. Hangi sözü sarf etsem canını bırakıyor imkânsızlıkların kucağına. Hangi bahara dokunsam hoyrat kırışıklıklar düşüyor çiçeklerin yaprağına. Bu yüzdendir belki gözlerine bakarak okuyorum sana yazdığım asi hüzün dizelerini. Islanınca kirpiklerin ve gözlerinde canı sıkkın bir kuş süzülünce, titreyince dudakların ağlamaklı rüzgârların nefesinde, ah bir bilsen o zaman nasıl dalarım çırılçıplak ateşin merhametine.
Yara bere içinde yaramaz çocukların mahcubiyetiyle çıkarım karşına ‘olmuyor’ diyorum. ‘Uyuşmuyorum, duyulmuyorum, anlaşılmıyorum’. Bütün arzular yabani bir talanın kanatlarında gizli. Ve ikimiz saydığım bana, bize müptela bu belalar sürüyor izimizi. Yapıştı yakama şu yakamı pençesinde bıraktığım, ardıma bakmadan yürüdüğüm bela. Bu bir kâbustu... Bu bir kâbustu ve hayatımın kabul edilmezlikten oluşan tuvaline son rötuşu.
****
Bütün vakit gözlerine ayarlı.
Gece uyukluyor, uykularım ayılıyor.
Sessiz bir kalabalık sarmalamış dört bir yanımı.
Her yanın yıldız. ve durmadan adını soruyorlar. Adım ‘değişiyor’ diyorsun ‘sabaha varmadan, ikindiyi kat etmeden ve gece yarısında örtmeden üşüyüşümüzü umutlarla’. Cevaplarının sırlarıyla emanet kaldığı kudret diye beni gösteriyorsun. Yetersizlik ve çaresiz bekleyişimle ertelenen bir dayanağım oysa.
Dünü unutuyoruz avuntularımızın esintisinde. Sen ve ben hariç yitikliğin aşamadığı bir zırhın ardında düne dair yitik bir belekle başlıyoruz güne.
Güne gözlerinin aynasından bakıyorum. Ebemkuşağı mavisinin tırnağıyla bir çizik atıp deşiyorum irin bağlamış bedduaları.
Beddualar yedi canlı, mantar gibi, tükenip çoğalarak boynumuza dolanıyor. Ve şarkımızda bulanıyor. Sonra sesimiz kalır miadı geçmiş mektupları yazdığım masamda.
Adının hiç mühim olmadığı bu kentte, her oturduğum yerde kendimizden bir parça topluyorum. Hiçbir kavime mensup olmayan bir literatürle konuşmayı unutalım. Birbirimizin gözlerinde mahsur kalarak.
Ve sana bir sır veriyorum, ürkmen için değil, acılarını sevmen için. “gerçekten aşık olanlar kendilerini acının ayinlerine kurban edenlerdir, her an, yılmadan. Acını koru... Gözlerimde kendini. Kalbinde sevgini...”
|
|
 Yazdır  Yorum Ekle
(Not: Yorum sadece üyeler tarafından yazılabılınır. Yazılan yorumlar yönetim tarafından onaylanmak için beklemeye alınıyor.) |
|
|
|
 |
Yazan: diyarr_newal Tarih : 2006-12-28 22:07:07 Puan :  |
|
|
Affet Fırat heval, yazını bu defa okumaya cesaret edemedim. Çünkü içim öyle dolu ki, hani bir kıvılcım çaksan zerrrelerime ayrılırcasına patlayacağım. İçimden bir şeyler boğazıma takılıyor. Gözlerime dayanıyor. Göz yaşlarımı geriye itiyorum. Hal böyleyken yazını okumaya cesaret edemiyorum. Ama sana bir sır vermek istiyorum, aslında sır olanı deşifre etmek istiyorum: S.R. |
|
| Yazan: CiciTerorist Tarih : 2006-12-30 20:22:07 Puan : |
|
emegine saglik firat
Yara bere içinde yaramaz çocukların mahcubiyetiyle çıkarım karşına ‘olmuyor’ diyorum. ‘Uyuşmuyorum, duyulmuyorum, anlaşılmıyorum’.
|
|
| Yazan: zana-qenco Tarih : 2006-12-31 16:52:48 Puan : |
|
|
SIRLARIMI KARISTIRMA VE CELLATLARIYLA BULUSTURMA HAKKINI VERIYORUM SANA HEVAL...SELAM OLSUN YUREGINE VE SIRLARINA |
|
|
|
| |
| |
|
Kurdish
Turkish
Download
En Popüler
En İyi
Ekle
