Bizde bir değil, iki değil, üç değil, kendini sadece yakma değil, teslim olmamak için bombayı kendilerinde patlatmış, kendini uçurumlardan atan yüzlerce genç kız ve erkeğimiz var. Anlayacaksınız! Anlamıyorsanız, yanımıza gelmeyeceksiniz!

Yakıyor kendini ve sürekli de diyor: “Bu ateşi söndürmeyin!”
Bundan daha büyük bir cesaret olur mu? Bundan daha büyük fedakarlık olur mu? Ve bunu da en değerli bilinç ışıklarıyla, aydınlığıyla yapıyor. Kendisine ilişkin en ufacık bir çıkarı yok. Değerini biliyorum. Çok değerlidirler. Bunlar kutsal şehitlerimizdir. Olanak bulursam her birisi için bir kitap yazmayı düşünüyorum.

Şehitlerin anısına bağlıyız. Gereklerini ben de yerine getireceğim. Güneşi karartmayacağız. Ancak bu tür eylemler artık son bulmalıdır. Bunun yerine daha uzun vadeli, örgütlü bir duruş gereklidir. Güneşi her yerde yaşamsal kılmak için örgütlü duruş şarttır. Benim için kendinizi yakacağınıza, beni anlamaya çalışın. Eğitin kendinizi. Hepinizin şiddetle tarihe, kültüre ihtiyacı var. İnsan bu halinden utanır. Sokağa bile çıkmaz. Ben bile 50 yaşımı aşmışım, halen yaşamın onurunu kurtarmaya çalışıyorum.

Haksızlık yapmayın, örnek olun. Çıkarılacak sonuç budur.

Bu da kendini yakmanın başka bir ifadesidir.

Bunların sayısı onlarcadır. Bunlar büyük kişiliklerdir. Büyük kişilik, değer haline gelin; bu durumda dinlenir kişilikler olursunuz. Yakanların anısına bağlılığımız, demokrasi ve barışın kazanmasını sağlayacaktır. Bu düşüncelerimi herkese ulaştırın.

Onlar için en güzelini düşünüyorum.

En başta Önderliksiz olamamanın acısıyla Önderliğin tehlikede olduğunu ve hatta biraz da aşırıya yorumlayarak, neredeyse Önderliksiz yaşam gibi bir tehlikenin kapıya dayandığını hissederek en değerli canlarını gerçekten kahramanca, bir ateş topu haline getirerek tarihi rolünü oynayanları büyük bir minnetle anıyorum. Komplolara karşı zindanın kahraman direniş şehitlerinin en soylu insanlık eylemleriyle bedenlerini yakarak ortaya koymaları tarihi önemdedir. Bu vesileyle Mazlumların, Kemallerin, Hayrilerin büyük şahadetlerimizin de halklarımızın özgürlük iktidarına, cumhuriyetine yol açacağına dair verilmiş sözümüz, içilmiş andımız vardır.

Şehitlerimiz kutsaldır. Anılarını sürekli yüceltmek gerekir. Ben bu zor koşullarda onları düşünmek istemiyorum. Onlara sahip çıkılsın. Çok büyük değerlerdir. Kutsal insanlardır, anılarını kitaplaştırın. Kendi değerlerinize sahip çıkın, çok kutsaldırlar, yemeden-içmeden kendini adamak gerekiyor. Değerleri barış ve demokrasi değerlerine dönüştürmek gerekir. Bu savaş, bu azap, bu direnişler kimin içindi? Bu kadar şehit kanı, kendini yakanlar ne içindi? Bunu unutmamalıyız.

Onlar özgürlüğü yakalamışlardı. Kendilerini ifadenin yolu olarak bunu gördüler. Kendini yakanlar büyük kopuşun bu şekilde gerçekleşeceğini düşündüler. Ben öyle kendilerini yakmalarını istemiyorum. Kendini yakmalar sabırsızlığı, güç getirememeyi ifade eder. Korkunç acılar içerisinde kendinizi bitireceğinize barış militanı olun. Barış ve demokrasi savaşını kazanın.

Kendinizi yakacağınıza, kendinizi mahvedeceğinize; böyle düşünüp sağlam yere basma, sağlam ilişkilere, sağlam bilince, sağlam dostlara, sağlam örgütlere sahip olma şerefin, namusun tek izahıdır.

Bu aslında bir trajedidir. Önünü almasak belki de binlerce insan kendini yakacak. Bir hastalık gibi yayılacak. Şimdi bu niye böyle oluyor? Kendini yakmak kadar dünyada zor bir eylem yoktur. Kendisini yakan insan bir orduyu yakabilir. Bu çok önemlidir. Kendini yakacak cesareti gösteren bir kişi eminim ki, biraz kendisini örgütlese bir orduyu yakabilir.

Böylelerine sahip olmak bile sizin için yeterlidir.

Yeter ki unutmayın, kalbinizi onların meşalesiyle aydınlatmaya devam edin.