Uzun yolculuklarin ardinda siralanmis Cani Ruhlu Hükümdarlarin Hükümranliklarina,HÜKÜMSÜZDÜR diye yazdiklari için,Onlar simdi en derin kivaminda yasiyorlar ÖZGÜRLÜGÜ.Hiç birimiz anlayamadi belki,ICERI ile DISARI arasindaki çeliski deryasinin çigliklarini.Umarsizca siper edilmis bir gögüsün sol boslugunda her kes bir ET parçasi tasir ama her kes o ET parçasina olmasi gereken anlami yükleyemez.

 

Her biri,var olan hayat mekanizmasi içinde,yasamlarini idame edebilecek durumdayken,süregiden bu igrenç ve anlasilmaz ZULUM deryasinin daha fazla CAN almamasi için düstüler yola.Her yolculuk adim adim SÜRGÜNE,TUTSAKLIGA ve ÖLÜME davetiye çikarsa da,Onlar vazgeçmediler hayallerinden.Bir Feslegenin tadi vardi hayallerinde.Hiç bir ressam resm edemedi RECM edilmis bir cografyanin EVLATLARINI belki.Ama SICILI temizlenmis bu yolculuk yüregimizde yeni dünyalar yaratti Onlara dair.

 

            Suskunlugum ardinda gizliyorum sevinclerimi

 

Susmak isterdik belki karanligin bizi isgal ettigi zamanlarda.Susmak ve kulaklarimizi yirtan çigliklar esliginde raks etmek.Bize bir öpücük bile haram kilinmisken susmak kime kalirdi bilinmez.Hani çocuklar vurulmasaydi ve yüzleri kursunla süslenmis analar yollara düsmeseydi,belki ihtimali vardi susmanin.Ama bizler ve Onlar 'YASAMI UGRUNDA OLECEK KADAR SEVENLERIN YOLDASLARIYDIK.Ve susmayacagiz diye bagirmasini bilmistik,Bilmislerdi.Susmak acitiyordu canlarini.Kimi garip bir ananin kucaginda bagirmisti,kimi sevgilinin gül teninde ve kimi de çocuklugunun en geri kalmis saatlerinde.Cigliklar esliginde yazilan her siir,fatalitesini degistiriyordu bu halkin.Öyleyse SUSMAMALIYIZ diye haykiriyordu yoldaslarim.

 

 

            Acilarimi birikitiriyorum bir ranzanin gölgesinde

 

 

Biz disari denilen en içeri halimizle,günümüzü gün etme yarisinda oldugumuzu saniyorduk.Ama Onlar içeride en disari halleriyle bize hayatin yeni felsefelerini yaziyorlardi.O yüzdendir ki biz DISARIDAKI TUTSAKLAR Onlara yani ICERIDEKI OZGURLERE minnet borcluyuz.Her borçlu,borcunu ödemek zorunda.Tipki her katil bir gün katliam mahalline gelmek zorunda oldugu gibi.Iste o gün bu gündür.Tozlu raflardaki KITAPLARIMIZ,lüxün sinirindaki CEPLERIMIZ ve de sadece seyir halindeki RUHLARIMIZIN borçlarini ödeme zamani gelmistir.Borçlu kalmak ve dahasi,borçlu ölmek için beklememeliyiz bence.Ya sizce???