……….

        ‘Hemd û sena wê şikranê, Ji bûy wê Xaliqê Rehmanê , Kû fesahat û beyan daye lîsan, Lîsan ji daye İnsan…(AhmedÊ Xanê). Ne güzel demis Xanê Babamiz ve ne güzeldir Xanê Babamizin yattigi topraklar. Evet gönlümün derinliklerinde acilar birakan sevgili ORHAN DOGAN, Xanê Babamizin misafiriyken, bizleri birakip dünya sehitlerinin misafiri olmaya yol aldi.Bu yolculukta O’nunla olmak için neler vermezdik ki her birimiz,hepimiz ve ben…Ama keskelere kapali bir dünyanin müdavimiydik bizler. Basarilmayacak islerin ardindaki sözlerimizi ve duyulmayacagi sanilan sloganlarimizin ‘KÜÇÜK AMA DEV YÜREKLİ USTASIYDI O’. Nezaket ve sabriyla karsisindaki her kesi utandiran Sevgili DOGAN, yillarca halklar için mücadele etmis ender devrimcilerden biri oldugu hepimizin malumu. Beni bagislayin sevgili dostlarim, aslinda bu yaziyi öylesine yaziyorum.Yani Sevgili ORHAN DOGAN’i anlatmak ve O’ndan bahs etmek için yazmadim. Zira yazilabilecek hem o kadar çok sey ve hem de o kadar az sey var ki susmayi tercih tercih edesim geldi.Ancak yasadiklarimiz ve çektigim aci buna müsaade etmedi.Ben ona ragmen bir seyler yazacagim dedim ama her seyi degil belki. Belki mahrem olan sözcükleri gizli birakacagim ve belki ÖZÜR dileyecegim yazamadigim için.

     Hani hiçbir ölüm sevilmez belki.Ancak bazi ölümlere nefret edilir. Tipki Sevgili ORHAN DOGAN’in ölümünden nefret ettigim gibi. Hani bilsem duyanlar olacak ve geri dönüsü mümkün kilinacak bir seyler olacak, eminim ki Kürd’ün kaçacagi hiçbir is olmayacak. Ama o soguk ve katran dolu ölüm ensesinden tutmustu bir defa.Tipki 1992’de kendini bilmez bir Güven(siz)lik Görevlisinin parlementerligi düstükten sonra yaka paça Meclis bahçesinden alip götürdügü gibi. O gün ne de aci çekmistik dünya alem bilir. O zaman sonsuzluga kulaç attigindaki acimizi varsin hesaplasin Tanrilar. En sevimsiz ölümleri fatalitemize yazdi diye tarihle savasiyoruz  çaglar boyudur. Galibi ve maglubu olmayan bu savatsa yitirdik Sevgili ORHAN DOGAN’ı. Katildigi festivaldeki son sözleri artik KÜRDÜN manifestosu ve hayat felsefesi olmali bence. Ve bence anisi artik BARIS girisimleriyle ayatkta tutlmali. Ölümünden birkaç gün önce yaptigimiz telefon görüsmesinde saglik sorunlarimizi anlatmistik karsilikli. Ama bunca sikintili dönemde bile esprili halinden bir sey kaybetmemisti. Ve’sevgili ZANA 22 TEMMUZ’a HİÇ BİR KÜRD’ün ÖLMEYE HAKKI YOKTUR’ demek suretiyle sürece olan baglilik ve yaklasimini gözler önüne seriyordu. Evet ben ve bir çogumuz simdilik hala bu sözümüzdeyiz Sevgili Dogan, Ancak hayatinda belki de ilk defa sen sözünde duramadim ‘KÜÇÜK AMA DEV YÜREKLİ ADAM’. Her sey yakisirdi da sana, acisi bir ömür boyu süren ölümün haziranda yasanmasini bize tattirdigin yakismadi maalesef.. Sen bize durusunla BARIS’ı bahs ettin merak etme. Biz saçlarindaki yildizlari toplayana degin isik ve günes ülkesinde huzru içinde yat.. Seni seviyoruz KÜÇÜK AMA DEV YÜREKLİ ADAM…