Her bir karesine bakın Zagrosların ve asilikler asla kirletilemez unutmayın. Mevsimler akar, yıllar, yüzyıllar geçer, ama bu cenet coğrafyada bir olgu varki hep varolageldi; humanist, doğayla içiçe, insan sevgisi dolu, yaşama hep sevgi tohumları eken güneşin ve ateşin çocukları. Yeryüzünün en eski medeniyeti Medya ülkesi, baharin müjdesi yeşil, , dünyayı sebolize eden rek olarak seçmiş. Güneşin kutsanan ısısı ve ışığinı ve de sevgi deryası sarı regi, yaşam direngenliğinin simgesi olarak benimsemiş, . İnsana yaşam atfeden kandır, toprağın en verimlisinin rengidir ve bereketin simgesidir kırmızı. Cenet ülkem bu reklerle bezelidir bin yıllardır ve bu sevdadır dolaşır Zagros diyarlarını. Kök hücredir cenet diyarı bütün insalığa hizmet eden düşüncelerin, dinlerin ve medeniyetlerin. Yaşama sevgiyi aşılayan, toprakla suyu, insanla emeği, can ile cananı buluşturan ilk diyardır Kürdistan. Kavimler kapısı yaptı kendini ve gelen her halk açtı kucağını, sardı yaralı olanı, korudu muhtaç olanı, koladı yanlız kalanı, sevdi yersiz yurtsuz kalanı. Benden demedi, benim ol demedi, bana beze demedi, inkar etmedi, zulum asla yapmadı. Her rengi sevdi, ama kendi renginden asla ödün vermedi. Bir bitimsiz senfonidir dolaşı name name bütün Zagrosun asi, onur abidesi tepelerinde. Muzurda kutsalık, Cudi de ilk yerleşim, Nemruta tanrılaşan, Sipanda sevda dolan, Gabarda gerilalaşan ve hayine asla geçit vermeyen Zagrosların senfonisi bitimsizdir. Lanetlenmişiğe, kimliksizliğe, inkara, ölmeden ölümleri yaşamalar, kendi yurdunda yetim gibi olmay ve kısacası haksızlığa, hakarete, zulem karşı bir sevda çığlığı yükseldi bu cenete diyarda, yıl bin dokuz yüz seksen sekiz. Üç bin yıl sonra yeniden merhabaydı bu insanlığa. Mazlum ilklerin tarihine en görkemli direnişi katı Amed zındanlarında, bedenini Newroz ateşine kutsarken. Dört fırtınalı yürek, dört sevdalı can, mademki ateştendir dölüm, ateşle kutsanırım, teslimiyet ihanettir dediler. Ferhat* Necmi* Mahmut* Eşref destan oldular, diyar, diyar bir başından bir başına Zagros asiliklerinde. “Halkına borçludur” diye yazın demişti sevdanın ilmek, ilmek büyütücüsü. Can bu, ama candan vazgeçmişti, milyonlarca can onurlu yaşasın diye. Kemaldi, Akifti, Çiçekti ve Hayriydi, direncin sebolü. Bu ülke artık yetim, isimsiz, kimsesiz çocuklar doğurmayacaktı. Zagroslar artık küs olamayacaktı Ateşin ve Güneşin çocuklarına... Bitimsizdir bu sevda ve dalga, dalga büyüdü. Kadın kadın olalı bukadar tukuyla sarılmamıştır belkide özgürlük kavgasına. Zekiye Amed burçlarında bir şarkı başlatı, biliyordu bu şarkısı name, name dolaşacak Medya ülkesinde. Gabarda sevdanın şimşek gibi çakmasıydı, Gabarda bin yıların sevdasını yenide dirilişiydi, Egitleşip kırk milyona bölüşen müthiş coşkusuydu 15 Ağustos ve gerila senfonisinin başlangıç notasıydı. O gün her Kürdün yeniden doğuş zamanıdır. İhanet utanırmı? Utanır. Düşman hayranı olurmu düşmanını? Olur. Namı, şamı diyar binyıların egemen erkeği utanırmı erkekliğinden? Utanır. Onur abıdesi ve direnmenin nişanesi olurmu, yüreği sevda dolu bir genç kız? Olur. Adı Beritansa, ARGK gerilasıysa ve zagrosların çocuğusa olur, Beritan, süt sağan bin yıların Kürt kadınını, direnişin ve onurun seboli haline getiren bir PKK sevdalısıydı. Yer yerinden oynadı, bitirdim, son başkaldırıyı gömeceğim diyordu, barbarlık tarihine nam salanlar, ama one muhteşem zamandı, o ne inanılmaz irade, o ne müthiş sevdalıydı ki, Kürdistanın tam kalbinde direnişin kalesinde, yüreğinden vurdu insanlık suçu işleyenleri Zilan!.. Zilan artı tarıçasıydı savaşın ve barışı. Zagrosların her bir tepesinde onlarca destan yazdı Güneşin ve Ateşin çocukları ve sürüyo bu destan. Kimse kanmasın, kimse sanmasın ki bu sevda solar... Şimdi bazıları kalkıp, Orta Asyada dölenmemiş soysuzlukların gizlemek için, mahsum, memekçi, yoksul Yörük ve Türkmen boyları adına Türkçü kesilerek, Zagros diyarın kimliksiz olduğuna dem vuruyor. Yörüklerin güzel bir ata sözü vardır, “İt ürür kervan gider”. Ben gibi, sen gibi, onun gibi bin değil, bir milyon değil evet kırkbeş milyon sevdalı var, hangi birini boğabilirsiniz, hangi birini unuturabilirsiniz. Zagroslar bir sevgi deryasıdır, gelin akılı olun bu deryada insanlaşarak.
|
|