| |
| Eklenme Tarihi: 29.08.2007 Saat: 23:11 |
|
|
‘’Kör bir kuyuda yitirdim suretimi/ belki/ bir Êzidiyim... Sanki yağlı kementler dolanıyor boynuma/ düşlerimde kanlı çocuk kundakları...‘’ diyor Şair Hicri İzgören. Êzidi Kürtler hep kör bir kuyuda tutulmak istendi ve hep vuruldular. Zalimler tarafından yağlı kementler dolandı boyunlarına. Yılmadılar. Köklerinden ve topraklarından kopmadılar. ‘Çünkü, kod adı aşktı onların.’ Aşıktılar her karış topraklarına. Her sabah güneşe dönüp dua ettiler. Çünkü kutsaldı insanlar. Onların da kabesi insandı diğer Alevi Kürt kardeşleri gibi. Diğer tüm kardeşleri gibi önce insan demişlerdi. Belki de bu naifliklerinden dolayı hep katliamlara uğradılar. İnsan olana zulüm edilmezdi. Ama onlar hep zulüm gördüler. İnsan olana kalleşlik hiç yakışmazdı. Ama onlar hep arkadan hançerlendiler.
Derwêşê Evdi gibiydiler. Aşklarına ölümüne bağlıydılar. Derwêş, Edule’ye ve topraklarına bağlıydı. Derwêş, tıpkı kendisi gibi Êzidi olan diğer kardeşleri kadar bağlıydı sevdiklerine, hem de ölüm pahasına. Derweşê Evdi destanında Milli aşiretinin reisi İbrahim Paşa, Êzidi Kürtlerine mektup göndererek yardım talebinden bulunur. Arap aşiretleriyle Kürtlerin arasında savaş çıkacaktır. Derwêş’in babası Evdi, İbrahim Paşa’nın yanında savaşmayı göze alamaz. Çünkü öncesinde darbe yemiştir İbrahim Paşa’dan. O da oğlu gibi İbrahim Paşa’nın Kız kardeşine aşık olmuştur. Yalnız, savaştan önce kız kardeşini verme sözünü veren İbrahim Paşa, savaştan sonra bu sözünden caymıştır. Üstüne üstlük Evdi’nin onurunu kırmıştır. Belli ki Kürtler parçalı durmuştur, kardeşlerin arasına hileler sokulmuştur o dönemde. Evdi’nin sevdiği kız Rahime hasretliğe dayanamayıp ölmüştür. Evdi ise çocuklarını Rahime’nin mezarına götürüp, burun direklerini kıran çürümüş cesedini koklamıştır Rahime’nin. Evdi bağlıdır. Lakin, kardeşliğin defterine hainlikler sirayet etmiştir. İşte Derwêşê bunu anlatmaya çalışır Evdi.
Velhasıl, Derwêş’in aşk dolu yüreğine söz geçiremez babası. Arap zulmüne karşı koymak ve Edule’nin aşkı baskın çıkmıştır Derwêş’in yüreğinde. Aşk, onur ve bağlılık Êzidi Kürtlerin vazgeçilmez değerleriydi ve hala da öyledir. Derwêş kahramanca çarpışır düşmanlarıyla. Ve şehit düşer. Sağ çıkabilseydi İbrahim Paşa kızını Derwêşê verirmiydi, bilinmez. Ama, Derwêş toprağına ve Edule’ye olan bağlılığını hayatını ortaya koyarak ispatlamıştır. Gerisi de hiç önemli değildir. Kardeşi Sadun dahil toplam on iki arkadaşıyla birlikte savaş meydanında katledilmiştir. O zamanlar belliki düşmanlıklarda bile mertlik var. Araplar hain tuzaklar kurmuyorlar Kürtlere. Savaş meydanına çıkılmıştır ve Kürt Dewreşê Evdi ve arkadaşları yenilmiştir. Kürtler çok katliamlar gördü. Yenildiler ama asla boyun eğmediler.
Böylesi kalleş bir katliam ise hiç görülmemişti. Dersim, Ağrı, Halepçe gibi 14 Ağustos’ta kan ağladı Şengal. Dewlata Rome orada bile yakalarını bırakmadı. Destek verdiği paravan örgütlerin yardımıyla bir günün içinde beş yüzden fazla Êzidi Kürt öldürttü. Yezidi Kürtler, o günün akşamında kanlı çocuk kundaklarını rüyalarında gördüler. Ama bu sefer yalnız değillerdi. Kardeşleri vardı dünyanın dört bir yanında. Eski Kürt ölmüştü. Yeni Kürdün ise yüreği merhamet doluydu ve kardeşleri için çarpıyordu. Feleknaz Uca ise hepimizin en harbi kardeşi ya da ablasıydı. Bize ait olan tüm fotoğraf karelerinde artık birlik sızıyor. Tek kişilik kurtuluşlar mümkün değildi. Kürtler bunu yaşayarak yani bedeller ödeyerek öğrenmişlerdi...
Feleknaz Uca’nın Şengal’ de çekilmiş fotoğraflarına baktım. Fotoğrafların bir karesinde ağlamaklı ya da ağlıyor. Belli ki yüreği paramparça. Aynı fotoğrafta ihtiyar bir ana derdini anlatmakta. Acının ve aynı zamanda bağlılığın bir karesiydi bu fotoğraf. Onlar ki Derwêşê Evdi’nin torunlarıydı. Bu acılı fotoğrafın kullanıldığı haberde, o yüce gönüllü insanlar çağrıdan bulunuyordu: ‘’ Fakat silah konusunda, Kürdistan Bölge Parlementosu’ndan yardım bekliyoruz” diyor ve ekliyorlardı; ‘’ Kanımızın son damlasına kadar yerimizi yurdumuzu terketmeyiz...’’ Atalarımızın topraklarına bunca bağlı olan Êzidi Kürtlere yardımdan bulunmak boynumuzun borcudur diye düşünüyorum. Bence, yardım için herkes seferber olmalı.
|
|
 Yazdır  Yorum Ekle
(Not: Yorum sadece üyeler tarafından yazılabılınır. Yazılan yorumlar yönetim tarafından onaylanmak için beklemeye alınıyor.) |
|
|
|
 |
Yazan: BARIS_ADASI Tarih : 2007-09-01 15:33:06 Puan :  |
|
merhaba...
kanadı yine cografya. yasamın cografyası mezopotamyada yine ahriman pusu kurdu ahura mazdaya. kalemine saglık... |
|
| Yazan: 87tamara Tarih : 2007-09-06 13:15:56 Puan : |
|
|
Yine mazlum bir halk olan kürtlerin yürekleri kaniyor....herkesin yardimci,duyarli olmasini dilerim...saygilar |
|
|
|
| |
| |
|
Kurdish
Turkish
Download
En Popüler
En İyi
Ekle
