Bu bir yaradılış destanıdır, eşi benzeri görülmemiş tufanlar, fırtınalar taşır!

Karanlık bulutlar mı çöktü üstüne ...

Sesin soluğun mu kesildi?

Amed daha kaç can gidecek, kaç mevsim bekleyeceksin sessiz?

Gidenlerin çığlıklarına tıkayacak mısın kulaklarını?

Delila yetmedi mi sana, ya Serxwebun?

Unuttun mu yoksa Mazlumu? ya doktor Hayri yi?

Unutmazsın Amed, sen unutamazsın!

Ali Çiçek vardı, Kürdistanın kızıl yıldızıydı, gençliğin  sembolüydü. Senin onurun için bedenini alevlerde küle çevirmedi mi AMED!

Ferhatlar, Eşrefler, Mahmutlar, Necmiler vardı , hele güneşin yoldaşı, Önderliğin bir Kemal Piri vardı Amed

Sessizliğe tahammül kalmadı Amed! Kulakları değil, yürekleri sağır ediyor bu sessizlik Amed, vicdanları kör...

Bağır haykır, yürü üstüne üstüne kalleşin, vicdansız düşmanın...

Sana dair umutları vurma, katili olma özgür baharlara dair güzel düşlerin...

Bak her gün gül yüzlü can bebelerin düşüyor toprağa..

Özlemine tutkun hepsi.. ve sana koşuyor Amed!

Senin için toprağa düşenlere kucak aç... bağrına bas onları... Ve umutlarına sahip çık Amed!

Bak Uludereye...Unutma Delila  ve 10 yoldaşı, hemen ardından Siirt..Herekolda toprağa düşen Cekdar ve 7 mert civanı...

Amed, onlar senin sevgin için dövüştüler, senin sevdanla vuruştular. Senin umuda duruşuna inanarak toprağa düştüler.

Sahiplen onları, kucak aç Amed!

Amed, kara bulutları dağıt, sök at üstünden!

Kara çarşaflara sarılma, yas tutmak olmaz.

Sessizlik yakışmaz sana. Sana yakışmaz  suskunluk. Hele zalime boyun eğmek, haksıza el pençe divan durmak ölümden beter bir kötülüktür hepimize...

Yakışmaz sana amed! Heybetinden korksun kurt dölünden savrulup başına musallat olanlar. Yürü üstüne çakalın,  taşla yürü, molotofla yürü, sapanla yürü, çıplak ayaklarıyla çocukların sallasın taşlı kuçelerini.

Zafer müjdelesin küçük parmakları serhildan çocuklarının, ve ok olup saplansın hainin gözüne.

Enesleri izle amed! Unutma ki bağrından koptu tüm bu canlar.. bu serüvende senin sevdandı hepsinin son durağı.  

 Amed! Bu kutsal onur savaşında hep öncü oldun, öncü  kaldın, şimdi sessizce arkaya kalma. Şahlan bir kez daha.

Sanadır tüm çağrılar, sana bağlı tüm yürekler. Tüm gözler senin üstünde...

Yurdumun tüm virane kentleri hasretle komutunu bekliyor Amed. Bir kıvılcım çak, bir ateş yansın Newroz misali. Serhildana dursun tüm yürekler, Newroz halayına dönsün yurdumun tüm sokakları. 

Bas tetiğe Amed! Baski korkular vurulsun, yürekler uyansın, ayaklansın vicdanlar, açılsın gözler, körelmiş yürekler bilensin,  devralsın diğer serhildan kentleri senin bayrağını....

Haykır amed. Sesin titretsin yeri-göğü... titretsin yalancı düzenbazların yüreğini.

Haykır ki bir daha Kürt düşmanları ismini ağzına alırken bin kez düşünüp öyle koşuşabilsin.

Çıyanlar, yılanlar, akrepler ve kan emici vampirler yek vücut üstüne geliyor Amed.

 Sesini kısmak için kara ihanet peydahlamışlar topraklarında. Zülüm saltanatı adına seni fethe çıkmış düşmanlar.

Ey Amed!

Seni fethetme seferine girişmiş yobaz takiyeciler, yalancı ve iki yüzlü namert düşmanlar. Yaranarak ve dost yüzlü maskelere bürünerek sokulmak istiyorlar senin yüreğine..

Her gün kimyasal gazlarla katledilen yavrularını “cani” diye göstermek için gülücüklerle geliyorlar sana..

Aç, sefil kılarak ve sonra bir lokmaya, karın tokluğuna satın almak için fatih edalı namertler geliyor Amed..

Kanma Amed! Aldanma!

Şahlan! Ayaklan! Ve çığlığın patlatsın yobaz takımının yüreğini.

Mazlumlara, Hayrilere, Kemallere yakışsın çığlığın!

Ki kemikleri sızlamasın topraklarına baş koymuş can evlatlarının...

Ki semalarında yankılansın Delilaların yanık özgürlük ezgisi..