Îroj weke her  kurdî, li min jî xemgîniyek peydaye.

Xew li warê min nemaye.

Stûna dilê min hejiyaye.

Karxezalê çîrokên dilê min bazdaye.

Gotinên min reviya ne.

Ho ho!! kevokên li qefesa singê min bask şikiyane. 

Haydarên perestgerên giyana min wendane.

Cil û lîbas li min neyar e.

Lawirên kovî yên dirinde, li mexelê dilê min,  kon vedaye.

Di her gorziyek dilê min de sîng kutaye.

Dengê vîçevîça çûkan jî nemaye,  ji ser guliyê dara dilê min bazdane.

Kenê li ser hinarikên min ên ku dişibiyan gulên bihuştê wendane.

Dilbilê berdevkê hestên min, nema distrê û şaş û matmayî maye.

Dengbêj ,çirokbêj,govendkêj û govendzanan ji şevbûherka dilê min barkirine, zêrevanê berdevkê şevbûherka dilê min nexûya ye.

Ho ho!! têlên tembûra dilê min qetiya ye.

Tembûr, erbane û melodî lê ne mane.

Balindeyên li zerya dilê min bi cihên nediyar ve firiyane,qeraxê zerya dilê min, bê evindar û bê dildar mane.

Şadî û sênayî ji zozanê dilê min, konên xwe  bar kirine, tenê wawik û kondê kor lê mane.

Rûbar, gol û cihokê li gorziyên çavên  min zuhane.

Li demsala havîna dilê min berf û pûk baraye.

Pelgehên gul, nergiz û beybûnê li havîngeha dilê min qeşa hilaye.

Ji palgehên hevîngeha dilê min, mîr û mîrekan bar kiriye û  di şûna wan de, bi rû û rûçikên xwe yên tirş û bixof,  giyanqirêj û gornebaşan paldane.

Ho  ho xemgînim ho.....!  Bi hinguriya êvarê re, zêrevanê şevê xebara mirina kurê dayika me ya cê û qenc bi min ragihaye.

Xwedêyooo ev çi xeberek erjenge!!

Xemgînim... dimirim... di xwe de dipijim....

***

Kek Mihemed! Bêguman te jî umrê xwe weke gelek hevnijadên xwe di nav sergejî, qîl û qal û êrişên barbar û çevbirciyên dolên delegura Goza Turekê de, bihorand.

Çendî ku ez bi vî rastiya te û hevnijadê te dizanim û aqilê xwe zîndî û embara pêgirtin û nejibîrkirina keseran dibînim jî, lê ez dîsa baş dizanim ku fêm kirina jana birînê tiştek dine. Û dîsa baş dizanim, ku bi qendarê xwe kesek din nikane jana dilê mirov hîs bike.....

***

Erê kak Mihemed! te bi qenderê xwe vegotina jana dilê xwe û keserên ku bûne hevjîna zarokên welatê jibîrbûyan kir, lê hema dîsa jî digel vê rastîyê hê gelek vegotin diviya. Te ê hê zikê gelek birîn û kesêrên ku beyî xwesteka me bûyî hevalê me û bê sekan xezeba tunekirinê li ser me digerîne biqelaştiba û te ê bi wê kurdiya xwe ya herikbar a têrgoş, binivîsiya û bi me rabigihanda. Lê ne bû. Felaka deyus ev mecal neda te û bi rewşeke tinazbar kumê xwe ji te re xwar kir.... Axxx şêrbazê dayika min a dîl, ev çûyîna te çi çûyînek dilsoje..!!

Çuyîna te ya bi vî şeklê qet nebû. Barkiran teya ji vê dinê nebigor peymana mebû .Ma wisa bêpejin çuyîn dibe kekê??? 

***

Û li pey çûyina te a wiha bêdeng û bi qenderê xwe ji dilsoje, ji ezmanê çavê me sitêrikên aîdê malabata keseristanê dişûje. Bi şûjiyîna her sitêrikekî re, guleke nû dibişkive.  Û em wan gulan berhev dikin û li ser pelgehê gula "merzekew!  M.  Li ser pelgehê gula "rihanê"  E. Li ser pelgehê gula "hengkuj"  H. Li ser pelgehê gula ": beybûn" M.  Li ser pelgehê gula " qedife" E. Li ser pelgehê gula "yasemên"  T.  Li ser pelgehê gula "mêxik" U. Li ser pelgehê gula "leylank" Z. Li ser pelgehê gula "tolgin" U. Li ser pelgehê gula "binefşa belek" tîpa "N" dinivîsin û li ser per û baskên  kevoka dikin û ji bo te dişînin kekê hêja! Mamosteyê payebilind.  Şêrbazê wêjeya gelê Kurd...

Pîrozî li te be kak Mihemed! Yezdanê pak te biparêze û ji dilovanî û rehmaniya xwe bêpar nehele.  Serê gelê kurd sax be.