Ji bo kesên van nirxandinan di TV û rojnameyan de dikin, ne mimkûn e ku mirov tiştekî qenc bifikire û bibêje. Wisa bûye ku gotinên ku ji devên wan derdikevin, peyvên bi pênûsa wan şekil digirin, hilm û gulma dijmintiyê didin derdor. Ya herî balkêş jî ev e kesên ku vê dijmintiyê diweşînin derdor ji bo malê axa neçe wek xulaman canê xwe didin. Ên ku wiha dijmintiya kurdan û PKK’ê dikin ew kes in ku dê û bavên wan bi kurdî diaxivin. M. Metîner û Umît Firat ji van kesan in. Ev kes kî ne? Divê baş bên nasîn û helwest li hemberî wan û yên wek wan bê girtin.

M. Metîner bi rastî ne wisa be jî wek kurdê “îslamgir” tê zanîn. Sedema nasîna wî jî der barê pirsgirêka kurd de demdeman nirxandinên wî û rêveberiya wî ya HADEPê ye. Bi rastî têkoşîneke wî tune ye û rûmeteke ku xwe bi serê xwe bi dest xistiye nîn e. Demeke dirêj raya giştî M. Metîner bi vê nasnameyê nas kir. Lê belê piştî vê bi guman têkiliya xwe ji HADEP’ê biriye û pêşberî Tevgera Azadiyê ketiye pozîsyona êrîşan.

Di demeke kurt de dijberiya wî ya li hemberî Tevgera Azadiyê rewşa M. Metîner aniye dereceya şik û gumanan. Bi taybetî di demeke wisa de ku êrîşên li dijî kurdên qada siyasî û legal têdikoşin tên kirin. Ev yek şik û guman zêdetir dike. Ew domana ku duryaneke wiha dispartin, “an hûn ê ji aliyê dewletê bin an jî derkevin serê çiyan”. Ev jî rewşê hê jî zelaltir dike. Rewşa M. Metîner hê ji vê jî kûrtir e. Pêvajo wiha pêş ve diçe; ji bo ku nirxên Tevgera Azadiyê afirandine bi dewletê bên girêdan çalakiyeke dijber heye. Ev yek wê demê dibin û qinaeteke bi vî rengî xurt û hasil dibe.

Dema ku gelên dinyayê têkoşîna azadiyê dane rastî pir kesên wek M. Metîner ên beredayî hatine. Ji ber vê ye ku ji bo gelê me derketina kesên wek M. Metîner tiştekî ne xerîb e. Di dîroka me de jî pir mînakên wiha hene. Îxanet û durûtiya kesên ku dê û bavên wan kurdî diaxivin pir û pir qewimîye. M. Metîner jî tenê yek ji wan kesan e. Îro derketiye di ekranên TV’ê de ji Tevgera Azadiyê re çêran dike. Weke hirçên ku xişrê dixin stûyê wan, sûkan digerînin û li ber def û zikirxanê didin lîstin, her roj li kanala wê TV’ê û li vê TV’ê didin gerandin û axaftin.

Mehmet Metîner vê hêzê ji kê digire? Gelo ew qas hêza wî heye ku êrîşê Tevgera Azadiyê bike û zimandirêjiyê bike? Hêvî dikim ku haya wî ji gotin û tevgerên wî heye. Kesê bi navê Umît Firat jî ji Mehmet Metîner cudatir nîn e. Di warê şeklî de hin cudahiyên wan hebin jî di esasê xwe de wekî hev in. Ew jî her roj di vê kanala TV'ê de di wê kanala TV'ê de derdikeve. Bêyî ku şerm bike, navê 'kurdparêziyê' li xwe dike. Heçko ji bilî ku dayîk û bavê wî bi kurdî biaxivin, têkiliyeke wî ya din bi kurdayetiyê heye. Vê bêhurmetiya xwe di nivîsên xwe yên di kovara bi navê Serbestî de jî her didomîne. Xuya ye ku Umît Firat vê hêzê ji hin hêzên ku piştgiriya wî dikin, digire. Ew bi kanal kanal tê gêrandin û di axaftinên xwe de çêran li Tevgera Azadiya Kurdistanê dike. Lewre jî di serê lîsteya navên ku çapemeniya dagirker serî li fikrên wan dide de cih digire.

Gelo M. Metîner û Umît Firat dê heta kengî vî karê xwe bidomînin. Aşkera ye ku ev tîpên bi vî rengî tevdigerin dê ji aliyê hêzên dagirker ve bên bikaranîn û piştî karê wan pê qediya jî ew ê wekî benîştekê hatiye çûn wan bavêjin aliyekî. Gava ku mirov li jiyana kesên wekî M. Metîner û Umît Firat tên bikaranîn binêre, mirov zelaltir vê rastiyê dibîne.

Divê bê gotin ku kesên navborî dema çêran li qewmê xwe dikin, bi hin gotinên xemilandî dixwazin rastiya gotinên xwe veşêrin. Wisa xwe dixapînin qaşo ew dikarin di warê îdeolojîk de Tevgera Azadiya Kurdistanê têk bibin û neheqiya wê îsbat bikin. Ew qas belengaz in. Bi axaftinên xwe yên derew û ji rastiyê dûr dixwazin raya giştî îkna bikin ku Tevgera Azadiya Kurdistanê bi hebûna xwe re di nava nakokiyan de ye. Dema serî li van derew û bêbextiyan didin jî pozisyona Hêzên Parastina Azadiyê ya meşrû-mudafayê bi kar tînin. Ew qas ji hedê xwe derbas dibin ku dibêjin 'hêzên di rewşa meşrû mudafa de çekê bi kar nayînin'. Ev gotinên wan nîşan didin ka ew ji parastina rewa çi fêm dikin.

Li cihê ku parastina rewa hebe, li wir xweparastin û berxwedan heye. Bêguman xweparastin û berxwedan bi amûrên parastinê pêk tê. Bi qasî ku çek amûrekî êrîşê be, ew qas jî amûrê xweparastinê ye. Ji ber vê yekê jî li şûna ku Metîner û Firat pirsa 'hûn çima xwe bi çekan diparêzin' ji Hêzên Azadiya Kurd bikin, bila vê pirsê ji hêzên hebûna kurdan înkar dikin û ji bo vê yekê jî êrîşan pêk tînin, bikin. Divê ji wan hêzan bêpirsîn ka ew çima çekan bi kar tînin. Lê sed heyf û mixabin ku ne kesayetiya wan û ne jî rewşa ku ew tê de ne, rê nade ku ew vê pirsê ji hêzên dagirker bipirsin. Jixwe heke ku xwedî şexsiyet bûna, kanal bi kanal nedigeriyan û xwe ev qas biçûk nedixistin.

Tabî M. Metîner û Umît Firat bi van demogojiyan jî bi sînor namînin. Ew îdia dikin ku “PKK li ber çareseriya pirsgirêka kurd asteng e” û her roj vê gotina xwe dubare dikin. Di serî de divê kesên ku vê gotinê dikin giranahiya wê bizanin. PKK ne pirsgirêk e. PKK HÊZA PÊŞENG A ÇARASERIYA PIRSGIRÊKA GELÊ KURD E. Divê ew vê rastiyê baş bizanin û her kes jî wisa fêm bike. Çend gotinên me ji wan derdorên ji bo çareseriya pirsgirêka kurd dixwazin gavan bavêjin re jî hene. Heke ew helwesta PKK'ê meraq dikin em ji wan re wiha dibêjin; 'Hele hûn gavan bavêjin, hûn dê bibînin ka dê helwesta PKK'ê çi be'.

Divê ev rastî neyê jibîrkirin: Berxwedana PKK'ê di çareserkirina pirsgirêka kurd de ne asteng e, bi temamî foktoreke ku xizmetî çareseriyê dike. Beriya ku PKK derkeve holê jî pirsgirêka kurd hebû. Gelo wê demê pirsgirêka kurd hate çareserkirin? PKK'ê ji sala 1999’an heta sala 2004'an hêzên xwe yên leşkerî ji nav sînorên Tirkiyeyê vekişandin û çek bi kar neaniye. Gelo wê demê jî pirsgirêk hate çareserkirin? Divê kesên PKK'ê wekî asteng dibînin van pirsan ji xwe bikin û bersiva wan durist bidin. Heke hindik be jî duristî bi wan re mabe, ew ê nêzîkahiya xwe ya ji bo PKK'ê di ber çavan re derbas bikin.

Girêka Tirkiyeyê ya esasî pirsgirêka kurd e. Divê ev rastî êdî bê fêmkirin. Hêza ku çareserkirina pirsgirêka kurd xiste rojevê PKK ye. Divê ev jî bê qebûlkirin. Bêyî ku ev rastî bê dîtin û fêmkirin, hemû tiştên tên gotin 'axaftinên beredayî' ne. Hem Umît Firat, hem jî M. Metîner divê baş bizanin ku astengiya mezin a li pêşiya çareseriya pirsgirêka kurd siyaseta înkar û tunekirinê ye. Her wiha zihniyeta genî ya paşdemayî ye. Ew bi xwe jî di vê pozîsyonê de ne û îro derketine kanalên televizyonan û çêkan li Tevgera Azadiya Kurdistanê dikin.