MERHABA MERYEM ANA

Adı, soyadı: Meryem (Hazar) ÇOLAK
Kod adı: Meryem
Doğum yeri ve tarihi: Akçadağ, 1963
Mücadeleye katılış tarihi: 1993
Şehadet tarihi ve yeri: 26 Ekim 1997Begova/ Haftanin

1963 yılında Malatya'ya bağlı Akçadağ ilçesinin Kürecik nahiyesine bağlı Harunuşağı köyünde dünyaya gelir Meryem yoldaş. İlkokulu köyünde, orta ve lise öğrenimini Antep'te bitirir. Daha sonra Ankara Dil-Tarih ve Coğrafya Fakültesi'nde 1980-85 arası okur ve psikolog olarak eğitimini tamamlar. Bir süre Muş Devlet Hastanesi'nde psikolog olarak çalışır.

'80 öncesi PKK'ye yardım ve yataklık yaptığı gerekçesiyle gözaltına alınır. '81-'82 yıllarında iki kez sömürgecilere tutsak düşer. 1986 yılında sonuçlanan davası neticesinde görevi başında tutuklanarak 5 yıl hapis cezasına mahkum olur. Antep Cezaevi'nde toplam 20 ay tutsak kalır. '91 yılında eşi ve kızı Şilan'la yurtdışına çıkar. 1992 yılında 100 bin Kürdistanlının oyuyla KUM (Kürdistan Ulusal Meclisi) Avrupa Parlamenteri olur. 1993 yılının başlarında ülkeye sıcak mücadele alanına döner.

Merhaba yüreğini ve beynini ülke sevgisi, insanlık sevgisiyle bütünleştiren yiğit Kürt kadını, merhaba.
Seni özgür iradenle Kürdistan'a gönderen, Avrupa'da yaşayan Kürdistanlıların 5 yıl sıcak mücadele yıllarını yansıtan, sevgi dolu mektuplarını okumaya ve seninle bir kez daha gurur duymaya hakları var. Sevgili küçük arkadaşın (kızın) Şilan, şahadetinin ardından çok metanetli çıktı. Hatta mektuplarını gazetemizde yayınlamak için yaptığımız girişimlere de yardımcı oldu. Eşin sana olan derin sevgisini inançlarına olan bağlılığına, gösterdiği saygı ile bütünleştirerek sürdüreceğini söyledi. Özgürlük savaşının emektarı değerli annenin senden önce aramızdan ayrılışını belki duymadın, ama baban ve kardeşlerin bunca acıyı bal eylediler. Tam istediğin gibi. Kürdistan sağ olsun dediler. Kutsal şahadetinin ardından sana söz veriyoruz ki, bütünleştiğin Kürdistan toprağını emperyalist soygunculara yar etmeyeceğiz.

Meryem arkadaşın kızına yazdığı günlükten bir bölüm.

"Arkadaşlığına doyamadığım küçük arkadaşım!
Sana birkaç gerilla arkadaşın şiirlerini yazıyorum. Kendi şiirlerim de var ama, bazen gerilla aynı duyguları, aynı şeyleri hisseder, biri diğerini tamamlar. Bu anlamda yoldaşlarımın duyguları benim duygularımdır, iyi dinle, güzel oku.
Sen ki
Bilirsin kır çiçeklerini
Hangi rüzgar dağıtırsa
dağıtsın
Düştükleri yerde yeniden
çoğalırlar
Taşlara taşça sorarlar
baharı
Koysam sığmazlar saksılara
Yağmurun hüznüyle kapanır
Baharın sevinciyle açılırlar
Ve bir gün
Güneşin suları öptüğü zaman
Özgürlük renginde
yeniden açılırlar.

Sana olan sevgim içimde büyüdü, hiçbir zaman "Şilan'ın yanında olsam demedim. Gerçekten orada olmak istedim. Ama şunu hep söyledim. "Benim gördüğüm, yaşadığım, içime coşku, mutluluk dolduran tüm bu güzellikleri keşke Şilan da görebilseydi." Ya da güçlü bir edebiyatım olsaydı da sana tüm güzellikleri yazabilseydim.

Gözünü güzelden alamamak hem de tam da Gare'deki Xezar suyu için söylenmiş. Rengi ne yeşil ne mavi, ne de ikisinin karışımıdır. Apayrı renk. Yanından geçerken ayakların gider, gözlerin Xezar suyunun renginin zaman zaman beyaz köpükleriyle bir merdiveni andıran akışına takılır kalır. İstisnasız Xezar suyunun yanından geçen her insan bu duyguları yaşar. Kürdistan muhteşem, Kürdistan güzellikler ülkesi. Uğruna ölmek bile azdır. Görüyorsun ki, gözle görülen güzellikleri bile sana ifade edemiyorum. Gözle görülmeyen, sadece yaşanan, hissedilen, şehit düşen bir yoldaşın ardından hissedilen duygular nasıl anlatılabilir ki!.. Sana diyeceğim o ki, hiçbir zaman küçük mutluluklara kanma, büyük hedeflerle büyük mutluluklar için yaşa. İnsanlar amaçları kadardır. Bunu unutma. Amaçları küçük olan insanın kendisi de küçüktür, amacı basit olan insanın kendisi de basittir. Basitliği asla kendine yedirme.

Yine sana kendimi anlatamadım. Belki de anlattıklarımın tümü kendim aslında. Sana uzak da olsam amaçlarımız, özlemlerimiz, uğruna savaştığımız değerlerimiz ortak olduktan sonra sana senin kadar yakınım. Eğer farklıysa her şeyimiz, bir arada olmamızın da fazla bir anlamı olmayacak.

Yaklaşık altı aydır Parti Önderliği sahasındayım. Yakında tekrar ülkeye döneceğim; gerillaya!... Belki mektup yazamayabilirim, ama hep senin için yazacağım. Kendine iyi bak. Sömürgeciliğin, emperyalizmin çirkinliklerinden kendini uzak tut. Nerede olursan ol, çirkinliğin, eşitsizliğin, hainliğin, her türlü egemen yaklaşımın karşısında ol. Sana öğüt vermeye başladım. Belki de bir anne olarak buna hakkım yok. Seni seven bir insanın öğütleri olarak kabul et istersen. Sevgi ile kucaklar öperim. Yüreği bizimle, tüm akraba dost ve arkadaşlara özgür yaşam yaratmanın savaşımının kıvancıyla selamlar, sevgiler, başarılar...

VEDA

Kimbilir,
belki de kucaklarken
toprağı,
belli belirsiz sırıtan
bir ölü olacağım.
Ama sen bana bakarken,
sadece bir ölü olmadığım
hissine kapılacaksın,
tıpkı diriyken,
sadece bir diri olmadığım hissine kapıldığın gibi
Sen suskun,
Sen buruk,
Sen mahsun,
Sen üzüntülü ve şaşkın...
Ve bir gün geldiğinde,
Başka güzellikler
arayacaksın.

Vasiyetim olsun!
Yasımı tutma...
Çok istersen,
Kaldır
başını yukarı ve isyan et,
Yokluğuma,
Sana doyamamışlığıma.

30 Temmuz 1995, Zap